De training en persverplichtingen in de Milano Ice Skating Arena waren zaterdagmiddag allang achter de rug, toen Michel Tsiba met een lachende Daria Danilova in zijn spoor plotseling weer de mixed zone kwam binnenlopen. Iets verderop stond een menigte Japanse journalisten te luisteren naar het duo Yuna Nagaoka en Sumitada Moriguchi dat even eerder in dezelfde groep als het Nederlands een half uurtje op het ijs bezig was geweest.

“Moriguchi beloofde me van de week dat ik een pin van Pikachu kon ruilen met hem. Als dat nu lukt, zou dat m’n dag helemaal goedmaken”, vertelde Tsiba, die voor de uitwisseling een setje oranjekleurige klompjes gereedhield. Hij keek er zelfs wat gespannen bij, in afwachting van de naderende deal. “Ik ben namelijk een groot fan van Pokémon.”

Zijn geduld werd niet alleen tamelijk lang op de proef gesteld, het bleek ook voor niets. De Japanse atleet was niet voorbereid en had dus geen Pikachu op zak. Een andere Aziaat van het gezelschap zag de teleurstelling bij Tsiba en toverde gauw een andere pin tevoorschijn die Michel dankbaar in ontvangst nam.

Natuurlijk, de ruilhandel in pins tijdens de Winterspelen is slechts leuk tijdverdrijf dat het dagelijks ritme van trainen, eten, meestal nog eens trainen en dan slapen even doorbreekt. Zondagavond om kwart voor acht begint het toernooi voor de kunstschaatsparen, en dat brengt genoeg spanning met zich mee. Om niet te veel op te hoeven opgaan in de hectiek van een olympisch atletendorp en meer ijstijd te hebben voor de training, verkasten de twee een kleine week naar een ijsbaan in Bellinzona (Zwi) waar in alle rust de laatste voorbereidingen werden getroffen.

We horen bij de beste zestien paren in dit toernooi
Michel Tsiba

“Daarom denken we beiden dat we nu klaar zijn voor ons debuut”, meldde Tsiba monter, waarbij Daria instemmend knikte. “In Bellinzona zijn we, na eerst een paar dagen in Milaan te hebben doorgebracht, weer echt aan het trainen geweest. Elke dag twee uur ijs was best pittig, omdat we weer flink aan de bak moesten. Van de andere kant was dat lekker, omdat we alle tijd hadden om aan verschillende dingen te werken. We waren in Bellinzona met zes paren uit verschillende landen die alle met dezelfde trainers optrekken. Waar de shorttrackers en langebaanschaatsers van TeamNL hun eigen ploeg hebben, horen wij bij die internationale groep. Dat voelt heel vertrouwd.”

Zondag volgt de vuurdoop, als eerste Nederlandse paar ooit op de Winterspelen. Er zijn negentien koppels ingeschreven, waarvan de beste zestien zich plaatsen voor de free skate, oftewel de vrije kür (vanaf maandagavond 20.00 uur). “Er staat een heel sterk deelnemersveld. De laatste vier wereldkampioenschappen zijn we steeds bij de top-16 geëindigd. Als we doen waartoe we in staat zijn, hebben we het volste vertrouwen dat we de free skate halen. Het belangrijkste blijft dat we ons van de beste kant willen laten zien. Lukt dat, dan zijn we tevreden. Maar we horen bij die zestien.”

Hoe de route naar (een bescheiden) succes kan lopen, hebben ze vrijdagavond kunnen zien in de strijd om de medailles bij mannen. Toeval of niet, op vrijdag de dertiende sneuvelde de gedoodverfde, Amerikaanse favoriet Ilia Malinin op een verpletterende manier. Door zijn teleurstellend uitgevoerde vrije programma (twee keer gevallen, slechte landingen) maakte Malinin een snoekduik in de ranking: van plaats 1 na het verplichte nummer naar de achtste plek. De Kazach Mikhail Shaidarov, tweede na zijn twee optredens, wist niet wat hem overkwam nadat de jury het oordeel uitsprak over Malinin. “Ongelooflijk wat een verrassing. Wij zijn heel blij voor ‘Michi’ die ons trainingsmaatje is geweest in Sochi. Zo zie je: alles is mogelijk. Malinin is erg goed, en iedereen verwachtte hem als olympisch kampioen. Het is vaak buitenaards wat hij kan op het ijs, alleen vrijdag kwam de bevestiging dat ook hij een gewoon mens is. En Shaidarov was deze keer de beste.”