Samen met haar ploeggenoten maakte Ter Mors in het Iceberg Skating Palace gehakt van de Russische vrouwen, vorig jaar nog kampioen, en de Italianen en Hongaren. “Dit is een mooie medaille. Het maakt een klein beetje goed na een slecht weekend”, constateerde Ter Mors.
Met het ploegengoud zette Ter Mors een unieke prestatie neer. Voor haar was het de vijfde Europese titel op rij, het toernooi in Dordrecht vorig jaar miste ze tenslotte doordat ze het hele seizoen niet in actie kwam. “Ik denk dat we nog nooit zo makkelijk een Europese titel hebben binnen gehaald”, stelde Ter Mors. “Er staan hier vijf meiden die knetterhard rijden. We laten hier zien dat we wereldtop zijn.”
Eerder op de dag eindigde het individuele toernooi voor de Europees kampioene van 2014 in een sof. Op de 1000 meter liep ze de finale mis, in de laatste bocht werd ze stil gezet door Charlotte Gilmartin. “Die Britse pakt mijn benen vast. Dat is ook zo’n leuk fluttrucje dat bij de sport hoort”, stelde Ter Mors. “Dat voorkom je door op kop te gaan rijden, maar ja, dat kan niet altijd.”
Tot overmaat van ramp sloeg Ter Mors in de superfinale hard tegen het ijs, waardoor ze het eindpodium misliep. Op koppositie bleef ze tijdens het bijhalen van haar schaats hangen achter het been van Suzanne Schulting en verloor haar balans. Haar ploeggenote kreeg een penalty. Zelf weet ze niet wat er gebeurde en het interesseert Ter Mors ook niet. “Ik heb het niet terug gekeken, maar het maakt niet uit. Het hoort erbij, ik sta nu met niets.”
De sprint ging zaterdag ook de mist in, er brak een stuk uit haar ijzer. Op de 1500 meter won ze zilver. “Het is gewoon pech. Ik heb niet veel geluk gehad dit toernooi. Shorttrack is more than only speed skating, dat blijkt maar weer”, zei Ter Mors.
Jeroen Otter kon zich daar wel in vinden. “Een schaats breken, daar kan je niets aan doen. Als je dan van achter wordt aangetikt op de drie kilometer, dan sta je naast het podium.” De bondscoach had veel respect voor de manier waarop Ter Mors, maar ook Schulting, de knop na de superfinale konden omzetten voor de aflossing. “Het is professioneel van die dames dat zó snel kunnen schakelen en op die relay kunnen heersen zoals ze dat vandaag deden.”
Na de val in de superfinale moest de tweevoudig olympisch kampioene op de langebaan de pijn verbijten. Hard sloeg ze met haar heup tegen het ijs. “Ik heb geen idee hoe het nu is, we gaan zien hoe het herstelt”, aldus Ter Mors, die voor de relayfinale een pijnstiller slikte. “Ik moet nog wel een WK-ticket binnenhalen.” De Nederlandse doelt daarmee op de wereldbeker langebaan in Stavanger, die vrijdag begint. Daar kan ze plaatsing voor het WK sprint in Seoul afdwingen.