Nog altijd is de 1500 meter die Ter Mors mag rijden op de langebaan een extraatje voor de Twentse. Ze is en blijft in eerste instantie een shorttrackster. "Ik denk wel dat shorttrack voor mij veel meer betekent dan langebaan."
Dat is ook niet zo vreemd, want ze jaagt al veel langer haar olympische droom in het shorttrack dan op de langebaan na. "Voor shorttrack heb ik al die jaren keihard getraind. Het is logisch dat waar je al jaren je ziel en zaligheid in legt voor jou meer waarde heeft", zegt ze.
Het langebaanschaatsen was voor Ter Mors een onderdeel van haar shorttracktraining waar ze bovenmatig veel talent voor blijkt te hebben. Het wisselen van ijsbaan, schaatsen en wedstrijdvorm doet ze zonder veel moeite. "Het gaat van nature gemakkelijk", stelt ze vast.
Het is eigenlijk heel simpel voor Ter Mors. "Op het moment dat ik op die shorttrackschaatsen start of daarop sta, dan weet ik: oké, ik moet dit gevoel oproepen. Dan gaat harde schijf één draaien. Ga ik op de langebaan, dan switch ik weer en gaat harde schijf twee draaien." Het wisselen tussen beide harde schijven kost haar nagenoeg geen tijd.
"Ik weet op het moment dat ik die schaatsen aandoe waar ik mee bezig ben. Op het moment dat je hardloopschoenen aandoet ga je hardlopen en als je gaat fietsen dan ga je niet ineens hardlopen op die fiets", legt ze uit. Zozeer ziet de rijdster beide schaatsvormen als verschillende bewegingen, verschillende sporten.
In de aanloop naar de Spelen zal ze daarom niet bijzonder veel langebaantrainingen afwerken, denkt ze. "Ik heb vorige week vrijdag mijn eerste langebaantraining sinds het KKT gedaan. Maar verder heb ik nog geen idee. Ik weet dat ik donderdag weer even op de langebaan sta en zaterdag voordat ik vertrek nog een wedstrijdje rijd, even voor het gevoel."
Omdat het toernooi voor haar begint met shorttrack, de 500 meter, ligt het niet in de lijn der verwachting dat ze vlak voor het toernooi vaak op de 400-meterbaan zal staan. "Ik kan niet te veel op de langebaan doen, want mijn langebaanwedstrijd is na mijn shorttrackwedstrijd. Het is dus niet zo dat ik even drie dagen kan langebanen, want ik heb eerst die shorttrackwedstrijd."
De precieze indeling van haar olympische voorbereiding legt Ter Mors volledig in de handen van haar coach Jeroen Otter. "Hoe we het schema inplannen is Jeroen zijn taak en daar vertrouw ik volledig op. Ik heb het gevoel dat wat hij schrijft goed is en dat het mij naar succes zal brengen", benadrukt ze. "Als ik dat vertrouwen niet zou hebben, dan schreef ik zelf mijn schema's wel."
Shorttrack heeft gevoelsmatig meer waarde voor Ter Mors. Dat blijkt ook uit de verwachtingen die ze koestert voor de aflossingswedstrijd, het ploegonderdeel in het shorttrack, en de ploegenachtervolging op de langebaan. Een medaille op het shorttrackonderdeel zou veel meer betekenen, denkt ze.
"Een bronzen medaille op relay is meer waard dan een gouden op de team pursuit. Omdat het heel uniek is in de sport dat er überhaupt een medaille in het shorttrack wordt gehaald", stelt ze. "Op de langebaan wordt het meer verwacht. In het shorttrack ligt die verwachting er niet."
Toch zijn dat soort vergelijkingen uiteindelijk niet waar het Ter Mors om gaat. Ook het feit dat ze twee disciplines op de Winterspelen combineert is voor haar geen prestatie op zich. "Ik heb maar één doel en dat is om met een medaille hier weg te gaan."
Dat geldt voor het shorttrack, maar evenzeer voor de langebaan. "Ik ga op de 1500 meter van start voor een medaille. Niet om op de Olympische Spelen te staan", verzekert ze de pers. "Winnen is winnen."