"Het ligt er ook aan hoe je er mee omgaat", legde Ter Mors uit. "Ik houd die twee helemaal gescheiden, beschouw het als twee losse dingen. Vandaag deed ik eerst de langebaan en dan start ik mijn voorbereiding op het shorttrack. Dat zit elkaar niet in de weg."
Spijt van de dubbele verplichting had ze dan ook niet. "Ik heb afgelopen zomer gezegd alles voor de ploegenachtervolging te willen doen. Toen wist ik ook al dat de 1000 meter en de achtervolging op dezelfde dag plaatsvond. Als ik daar moeite mee had, had ik toen geen ja moeten zeggen."
Haar uitschakeling in de halve finale wijtte Ter Mors aan een concentratiegebrek. "Ik stond te ontspannen aan de start en liet de Amerikaanse Jessica Smith veel te gemakkelijk binnendoor komen."
"Daarna kon ik niet meer schakelen en wist ik me niet meer terug te vechten in de race. Ik zat met die Amerikaanse in mijn hoofd, baalde dat ze me zo makkelijk inhaalde, terwijl je daar juist helemaal niet mee bezig moet zijn."
Hoewel Ter Mors goud won op de langebaan (1500 meter) bleef ze bij het shorttrack met lege handen achter. "Ik ben hier vierde, vijfde en zesde geworden. Overall heb ik het goed gedaan, maar geen medailles. Ik moet dus sowieso vier jaar door. Dat was ik eigenlijk toch al van plan, maar nu helemaal."
Terugblikken op haar Spelen als geheel kwam voor Ter Mors nog te vroeg. "Ze zijn nog niet voorbij", doelde ze op de ploegenachtervolging die zaterdag op het programma staat. "We moeten morgen weer aan de bak."