Eigenlijk was Swings ook helemaal niet van plan om een marathon te rijden. "Ik was eigenlijk op weg naar Heerenveen om daar een paar dagen te trainen toen ik hoorde dat hier gereden werd", vertelt hij. "Maar mijn coach, Jelle Spruyt, zei: 'ga maar meedoen'."
Het viel hem mee hoeveel het natuurijs afweek van het kunstijs. "De eerste ronde dacht ik: wat is dit, maar daarna ging het eigenlijk al snel goed." Toch verslikte hij zich juist in de op een na laatste bocht nog wel even en moest hij zijn tweede plekje in het peloton opgeven. De derde plek was vervolgens het hoogst haalbare.
De Belg was verrast door het enthousiasme aan de baan. "Ik was hier al vrij vroeg. Toen was het nog rustig. Ik dacht dat het wel meeviel, maar het bleef maar komen. Het stond rijen dik. Dat maak je niet vaak mee."
Toch stond er voor hem maar weinig op het spel bij zijn natuurijsdebuut. "Het is voor mij toch altijd nog meer een soort training", geeft hij toe. "Ik wil hier natuurlijk ook goed zijn, maar het is niet zo belangrijk als voor bijvoorbeeld Gary Hekman."
Dat deed niets af aan het plezier dat Swings beleefde. "Ik amuseer me zeker", lacht hij. "En ik zou er nog wel wat willen doen."