“Dat geeft natuurlijk een superlekker gevoel”, begint Schulting, die na afloop van haar races duidelijk genoot van de aandacht van een enthousiast publiek. Op vrijdagmiddag vulde de hal zich eerst met schoolkinderen, die de Nederlands kampioene, met spandoeken in de aanslag op de 1500 meter naar de finshlijn schreeuwde. Uitbundig zwaaide Schulting na afloop terug. “Als je ze ‘Suzanne, Suzanne’ hoort schreeuwen, dat is echt heel gaaf”, lacht ze.
’Suzanne' van VOF de Kunst galt onderhand door het stadion, en is inmiddels een beetje haar lijflied geworden. “Dat vind ik natuurlijk hartstikke leuk, maar ik hoor het niet altijd hoor, het publiek maakt namelijk ook veel geluid."
Dat er in een vol Ahoy meer publiek dan ooit toekijkt wat de 19-jarige shorttrackster presteren gaat, zorgt naar eigen zeggen echter niet voor extra spanning. "Al is het hier wel een stukje groter dan bijvoorbeeld in Dordrecht", grapt ze. Toch gaat de wedstrijd voor Schulting met de finalerondes van zaterdag pas 'echt beginnen'. “Ik heb altijd wel zenuwen, maar gelukkig kan ik ze vrij goed onder controle houden. Misschien zijn het er nu net iets meer dan tijdens bijvoorbeeld een World Cup, maar dit is dan ook een WK."
De benen voelen goed, en de races verlopen soepeltjes, dus wat ligt er dit toernooi voor Schulting binnen de mogelijkheden? “Ik denk dat ik finaleplaatsen moet kunnen halen en wat ik verder meepak is alleen maar mooi meegenomen”, klinkt het bescheiden.
Of ze wereldkampioene gaat worden? “Daar kan ik geen uitspraken over doen”, lacht ze. “Ik ben zeker niet de sterkste of de beste, maar het blijft shorttrack en in het shorttrack kan alles. Ik ben sowieso al blij als ik met een medaille naar huis ga."