Het was afgelopen maandag in Heerenveen al snel duidelijk dat Arjan Stroetinga nog altijd de beste marathonschaatser van ons land is. De 150 ronden wedstrijd was dat betreft een verplicht nummer. En daarom het eerste uur ook een beetje saai. Maar zoals Stroetinga zelf ook opmerkte:’Je moet het altijd nog wel doen.’
Want in 150 ronden marathonschaatsen kan ook veel misgaan. Zeker als je als uitgesproken favoriet daar over gaat nadenken. Met een sterke BAM ploeg waren materiaalpech of een valpartij de grootste bedreigingen voor ‘Stroet’. De aanvallen van de concurrentie werden met schijnbaar groot gemak gepareerd door de BAM ploeg. Of gewoon door Stroetinga zelf. Als een echte heerser.
Ik denk dat het inmiddels ongeveer 10 jaar geleden is dat ik Stroetinga voor het eerst zag schaatsen. Voor mij nog een onbekende schaatser, die tijdens een training in Groningen af en toe bij mij aanpikte. Het was in een recreatie-uur, maar ik kon deze schaatser niet losrijden. Een week later zag ik tijdens wedstrijden deze onbekende met gemak de sprint van het B-peloton winnen. Nog opvallender was het enthousiaste commentaar van enkele kenners. De onbekende was Arjan Stroetinga en blijkbaar in Noord-Nederland bekend als een hele snelle man op de racefiets.
Al snel werd Stroetinga een collega in het A-peloton. In de ploeg van Jorritsma bouw was hij de rappe sprinter, maar met weinig inhoud. Gevaarlijk om mee naar de streep te nemen, maar dat gebeurde zelden. Toch sprokkelde hij links en rechts al wat overwinningen. Ik herinner mij ook nog een wedstrijd in Amsterdam in 2006. Samen zaten we in een kopgroep, maar in de finale was Stroetinga nog niet zo overtuigend als bijvoorbeeld afgelopen maandag. Hij stemde zijn koers af op mij, met als gevolg dat we 4e en 5e werden.
Maar in de afgelopen jaren heeft Stroetinga elk seizoen weer progressie geboekt. Ook op natuurijs wint hij wedstrijden over bijna alle afstanden. En dat was 6 jaar geleden nog niet zo logisch. Vorig jaar trainde ik onder Ynco de Vries. Hij vertelde eens over de jaren bij Jorritsma bouw. Daar heeft de Vries gezorgd voor een gestage groei van de schaatser Stroetinga. Telkens een beetje meer training erbij. Elk jaar de duurtraining uitbreiden met een half uurtje.
Vaak wordt er in het marathonschaatsen gesproken over potentiële Elfstedentocht winnaars. Stroetinga staat nog niet vaak op dit lijstje, heb ik de indruk, maar volgens mij hoort hij ook voor deze wedstrijd bij de grote favorieten.