Gary Hekman is titelverdediger in het ONK, dat hij al twee keer won. ’’Die derde, daar ga ik echt voor. Het ONK is steeds een belangrijk doel geweest voor me. Ik kom hier echt om te winnen’’, stelt Hekman onomwonden.
Maar de man die eerder in de week nog won in Haaksbergen, zag ook hoe een ander doel mislukte: het NK op kunstijs. ’’Ik had daar echt flink de pee in. Besloot ook meteen om even van het ijs af te gaan. Ik kamp al het hele seizoen met een rugblessure, heb veel last in de bochten. Daarom wilde ik even naar de warmte, even naar Lanzarote. Ik wilde mijn rug ontlasten, de spieren laten ontspannen, en dat krijg je niet voor elkaar als je op het ijs blijft staan. Het eerste doel was mislukt, dan moet je schakelen en hier keihard terugkomen.’’
Hekman is er helemaal niet zo zeker van dat het tot een massasprint komt. ’’Ik denk nog steeds dat er serieus hard gereden zal worden en verwacht dat er een groepje van een man of twaalf naar de finish gaat. En daar moet ik dan absoluut bij zitten.’’
Frak Vreugdenhil is een grote meneer in het peloton, maar op zijn erelijst ontbreekt nog altijd een grote titel. Daar wordt het wel tijd voor, vindt de Drent. ’’Dat zou zeker mooi zijn. Ik rijd er elk jaar voor, maar het is nog niet gelukt. Toch heb ik de overtuiging dat als je het steeds probeert, zo’n titel uiteindelijk een keer naar je toe komt.’’
Misschien zaterdag wel. Vreugdenhil heeft in ieder geval niets aan het toeval overgelaten. Hij reisde zo’n beetje als eerste naar de Weissensee. ’’We zijn altijd al vroeg, maar nu was het een heel bewuste keuze. We zagen wel de kans op Nederlands natuurijs, maar we wilden geen risico nemen. De 200 kilometer wordt dit jaar eerder gereden, op woensdag al, en als je dan goed wilt presteren is het van belang hier vroeg te zijn. Daarom hebben we de keuze gemaakt vroeg af te reizen en die ene natuurijswedstrijd in eigen land voor lief te nemen. Al kriebelde het wel toen er gereden werd.’’
Hij is een natuurijsman, stelt Vreugdenhil. ’’Dat past bij me. Ik zet er altijd m’n zinnen op, maar dat doen er meer natuurlijk. Maar ik ben hier nu een week, en ik wil los. Ik hoop op een goede dag, op meezitten in de goede ontsnapping en dan zien we wel hoe de vorm van de dag is.’’ En die massasprint dan? Vreugdenhil: ’’Ik ben hier om een massasprint te voorkomen. Dat lijkt lastig, maar ik denk dat negentig procent van het peloton ook niet gokt op een massasprint.’’
Iris van der Stelt, winnares van de Open Oostenrijkse titel, is een voorname gegadigde bij de dames. De concurrentie lijkt te komen van Lisa van der Geest, die graag in de voetsporen wil treden van haar voormalig ploeggenote Mariska Huisman, de winnares van vorig jaar. ’’Het ONK is een titelstrijd, dus belangrijk’’, zegt ze. ’’Dat we Haaksbergen hebben overgeslagen, zegt genoeg. We pakken dit heel serieus aan.’’
Er is wel een groot verschil met de situatie van de voorgaande jaren. ’’Absoluut. Bij de Schaatsspetters reden we hier altijd met een grote ploeg. Nu ben ik alleen met Sharon Hendriks. Dan moet je wel even anders rijden.’’ Aan het ijs gaat het niet liggen. ’’Daar kun je blind overheen. Ik denk ook dat een heleboel meiden mee kunnen. Daarom moeten we zelf de wedstrijd maken, want et weer en het ijs doen het niet voor ons.’’
Van der Geest werd door Huisman al naar voren geschoven als haar mogelijke opvolgster. ’’Ja, dat heeft ze gezegd, en ze noemde ook Iris van der Stelt. Ik heb al die jaren in de ploeg van Mariska veel geleerd, dan moet ik het nu maar laten zien ook. De belangrijkste les? De manier van schaatsen. Maar dat ga ik toch niet aan iedereen vertellen?’’