De 26-jarige Fries hield een stijve nek en bovenrug over aan zijn valpartij afgelopen zondag in de finale van de 1500 meter in Dresden. “Ik kan mijn nek nauwelijks draaien, dus dat is wel vervelend. Als het vrijdag nog zo is, dan is het niet zo’n ramp. Maar zaterdag en zondag wel”, aldus Knegt, die tijdens de ijstrainingen meer moeite moet doen om zijn hoofd omhoog te houden. “Mentaal steek ik prima in elkaar, alleen mijn lichaam laat het even afweten.”
Het is een extra hindernis op jacht naar de wereldbeker. Knegt staat aan de leiding op de 1500 meter en kan zaterdag in Dordrecht de eerste Nederlander worden die de wereldbeker op een individuele afstand wint. “Winnen bewijst dat je een heel jaar constant gepresteerd hebt. Ik hoop het tot een goed einde te brengen”, stelt hij, om nuchter te vervolgen: “Vorig jaar kon ik ook de eerste Nederlander worden en toen lukte het niet. Ik moet gewoon goed rijden en mijn kop erbij houden.”
Die historische prestatie neer zetten kan hij dit weekeinde doen in een uitverkochte Sportboulevard. “Was het in Turijn geweest was, dan was dit gewoon een wereldbeker”, vindt Knegt. Maar schaatsen in Dordrecht is anders. Nu kijkt heel Nederland naar Knegt en zitten familie en vrienden op de tribune, inclusief zijn vriendin Fenna en dochter Myrthe. “Het is bijzonder dat ze er bij is, maar het schaatsen zal er niet anders om zijn.”
Sinds hij eind juli vader is geworden, is er weinig veranderd vindt de regerend wereldkampioen. Zeker op het gebied van schaatsen is alles hetzelfde. “Ik train nog net zo hard als ervoor. Alleen als ik thuiskom, ben ik meer met mijn dochter bezig.” Maar, alle clichés zijn waar, zo merkte zelfs de nuchtere Knegt. “Het is een hele verrijking van je leven.”
Door zijn leven als topschaatser kan hij zijn dochtertje vaker zien. Tussen de middag, maar ook ‘s avonds is er nog ruim de tijd als hij terug komt van de training. Aan de andere kant is hij lange periodes van huis voor trainingskampen of wedstrijden. “Je kan wel gaan roepen dat je dat vervelend vindt, maar dat wist je allemaal van tevoren. Ik weet vooraf wanneer ik weg ga en wanneer ik thuis kom, dus voor mij maakt het niet uit.”
Na de wereldbeker in Dresden reisde Knegt direct door naar Dordrecht. Andere rijders kozen ervoor om eerst naar huis te gaan en pas een dag later af te reizen. Knegt: “Ik reis liever één dag wat langer. Nu kon ik de volgende dag uitslapen. Natuurlijk zie ik ze dan even niet, maar als het op een andere plek was geweest, dan zou ik ze nu ook niet zien. Ik kies wat het beste is voor het schaatsen.”
Op de dagen dat zijn vriendin werkt, passen zijn ouders of schoonouders op Myrthe. Het zijn de weinige momenten waarop Knegt toch nog een beetje aan zijn hobby’s toekomt, al zit er op het moment weinig schot in de oude auto’s die hij als klusproject aanschafte. Naar zijn slijpblokken van eigen ontwerp is vraag uit zowel de shorttrack- als de langebaanwereld. Hij ontwierp ze uit onvrede met de bestaande exemplaren en was vooral op zoek naar een lichter en stabieler slijpblok. “Dit zijn de dagen dat ik kan werken aan een slijpblok of iets anders kan doen, dat is ideaal”, aldus Knegt, die is opgeleid als machinebankwerker.
Na de laatste training van de dag haalt hij Myrthe, die net een half jaar oud is, op. “Ze lacht altijd meteen, dat is mooi”, vertelt Knegt. “Ze is overal redelijk vlot mee, dus dat is sowieso wel lachen. Ze kan nog net niet kruipen, maar weet zich wel voor te bewegen en ze kan zichzelf rustig een half uur vermaken als je haar op het kleed legt om te spelen.”
Mocht ze willen leren schaatsen als ze straks wat ouder is, dan vindt Knegt dat prima. Ze zou een mooie schaatsleraar hebben. “De beste heeft ze”, lacht Knegt, die vindt dat ze vooral moet gaan doen wat ze leuk vindt. “Ze zal wel fanatiek worden, die genen heeft ze meegekregen. Daar hoeven we niet over in te zitten, want Fenna is dat ook.”