Stolz na val tijdens U.S. Olympic trials: ‘Het was een goeie race’

Dat Stolz al vóór de Trials verzekerd was van olympische startplekken op de 500, 1000 en 1500 meter én de mass start, zegt alles over zijn World Cup-seizoen. Dominant, gecontroleerd, bijna vanzelfsprekend. In Milwaukee werd die vanzelfsprekendheid even doorbroken.

Zijn 1000 meter werd het gesprek van de dag. Niet vanwege een overwinning, maar door een zeldzaam moment van kwetsbaarheid. In de eerste 50 meter van zijn race ging Stolz onderuit. Toch stond hij direct weer op en reed hij door naar 1.07,96. Goed voor de derde plaats, achter Conor McDermott-Mostowy (1.07,60) en Cooper McLeod (1.07,84).

Na afloop bleef Stolz opmerkelijk rustig. “Het had niets met het ijs te maken”, zei hij in een interview met Milwaukee Journal Sentinel. “Ik voelde me wat uitgedroogd en daardoor raar in mijn benen. Ik ging iets te wijd in een pas en kwam met mijn punten in het ijs.” De oorzaak lag vooral in de dagen ervoor. Stolz kampte met ziekte en worstelde met herstel. “Ik drink veel water, maar krijg mezelf niet echt gehydrateerd. Het voelde alsof ik aan het verkrampen was.”

Toch sprak hij nauwelijks over gemiste kansen. “Ik voelde me eigenlijk heel goed vandaag. Ik denk dat ik een hele snelle tijd had kunnen rijden.” Zelfs na de val bleef dat gevoel overeind. “Ik stond snel op en kon doorgaan. Dus het was een goeie race”, zegt hij lachend. “Ik wist dat wat er ook zou gebeuren, ik me toch zou plaatsen”, zei hij. “Dat gaf rust.”

Die rust bewaakt hij ook buiten het ijs. In zijn thuisomgeving probeert hij prikkels te vermijden. “Ik probeer niet bij te veel mensen te zijn, een beetje op mezelf te blijven en te focussen op wat ik moet doen om goed te kunnen racen.” Opvallend, want juist Milwaukee ademt schaatshistorie. Het publiek liet zich horen, met kinderen, families en handgeschreven borden langs de boarding. “Ik ben blij dat ze er allemaal zijn. Dat ik kan racen en ze een show kan geven.”

Terwijl Stolz’ val het middelpunt van de aandacht was, vielen er bij de vrouwen eveneens belangrijke beslissingen. Erin Jackson, die het hele seizoen al kampt met een liesblessure maar zich wél prekwalificeerde op de 500 meter, bevestigde haar status door de 1000 meter te winnen in 1.14,63 en plaatste zich daarmee ook voor die afstand voor Milaan.

Brittany Bowe werd tweede in 1.14,83 en verzekerde zich eveneens van een olympisch startbewijs. Daarnaast blijft Mia Manganello in beeld voor de mass start, waarvoor zij zich eerder al via World Cup-podiumplaatsen had geprekwalificeerd.

De zekere Amerikaanse olympische startplekken na 2 dagen trials:

• Jordan Stolz: 500m, 1000m, 1500m, mass start
• Erin Jackson: 500m, 1000m
• Brittany Bowe: 1000m
• Conor McDermott-Mostowy: 1000m
• Cooper McLeod: 1000m
• Casey Dawson: 5000m
• Mia Manganello: mass start

De Trials lopen nog door tot maandag 5 januari. Op zondag staan de 500 meter (eerste race) en de 1500 meter voor mannen en vrouwen op het programma. Maandag 5 januari, op de slotdag, volgen de twee mass-startwedstrijden en de tweede 500 meter.