Een jaar geleden in Eindhoven was de overwinning van Spigt nog een enorme verrassing. Spigt, die kon immers alleen maar winnen op natuurijs, zo heette het. Niet dus. Zaterdagavond in Assen bewees ze dat die zege in de lichtstad geen toevalstreffer was. De rijdster van Steigerplank.com heeft weliswaar niet de sprint van de echt rappe vrouwen, maar dat ze goed kan aankomen, liet ze in de finale wederom zien.
Het winnende sprintje van Spigt was het slot van een zinderende finale, waarin vier vrouwen zich losmaakten van het peloton. Daniëlle Lissenberg-Bekkering ontstak het vuurtje. ’’Ik ging er achteraan en dacht dat er meer zouden volgen. Maar uiteindelijk waren we slechts met z’n vieren.’’ Ineke Dedden en Kristine Wijdenes sloten ook aan en dat kwartet nam langzaam meer afstand. ’’Het tempo lag niet hoog, maar we werkten goed samen’’, wist Spigt.
Dat ze op die manier weg konden blijven, verbaasde echter ook de West-Friezin. ’’Je hoopt natuurlijk dat je net genoeg voorsprong heb om vooruit te blijven, maar ik verwachtte de rest ook terug. Meer naar de finale toe ging bij ons het tempo wel omhoog.’’
Dat het peloton in de laatste toeren het tempo flink opschroefde en op jacht ging naar de vluchters was Spigt helemaal ontgaan. Dat Lisa van der Geest in de laatste ronde de meute nog heel dichtbij bracht en de finale naar een zinderende ontknoping leidde, had ze ook niet meegekregen. ’’Weet je, ik was echt alleen maar bezig met mijn eigen finale, met de vraag hoe ik deze situatie winnend kon maken. Op de rest heb ik eigenlijk helemaal niet meer gelet.’’
Lissenberg en Wijdenes haakten af, waarna Dedden het probeerde. Spigt pareerde en nam de aanval over. In de sprint had ze vervolgens niet veel tegenstand meer. ’’Ineke had nog een ronde op kop gereden en ik denk dat dat haar opbrak. Het ging in ieder geval vrij makkelijk voor me.’’ Amper over de streep hing ze al een meter van de grond in de armen van ploegleider Barry de Jong.
Een mooie overwinning, waarmee de 26-jarige doktersassistente haar erelijst nog eens uitbreidde. Daarop staan ook nog twee Open Nederlandse titel op de Weissensee, een zege op Flevonice en een fraaie overwinning in Zweden. Want Spigt – ook nog werkzaam in de schaatsshop op ijsbaan De Westfries - blijft natuurlijk wel de vrouw van het natuurijs. ’’Dat zal niet veranderen. Ook dit seizoen ligt daar weer het zwaartepunt voor mij, maar het is mooi dat ik ook op kunstijs succesvol kan zijn.’’
Het gaat, vervolgede Spigt, ook goed met haar. ’’Ik mag niet klagen’’, stelde ze met een stralende lach vast. ’’Ik rijd lekker, heb het goed naar m’n zin in de ploeg. Het is alleen jammer dat we Jane Ravenstein moeten missen, en vanavond was het ook jammer dat Francesca Lollobrigida onderuit ging. Ik hield nog in om haar er weer bij te laten komen, maar dat ging niet goed. Uiteindelijk raakten we haar kwijt. ‘Dan moet ik het maar doen’, dacht ik. En dan lukt dat ook. Ongelooflijk.’’
Voor Mariska Huisman moet het al heel gek gaan wil haar positie als leidster in het klassement van de KPN Marathon Cup nog in gevaar komen. Met haar derde plaats nestelde ze zich nog steviger in het oranje leiderspak.