"Ik raakte in een soort vicieuze cirkel en maakte ieder jaar precies dezelfde progressie door. Vorig seizoen had ik al even in de keuken bij RTC Midden meegekeken en ik kwam daar tot de harde conclusie dat ik technische punten zal moeten verbeteren om de volgende stap te zetten. Ik heb veel trainingsjaren in de benen en ben fysiek in goede doen. Bij de NTS ligt de focus ook veel op arbeid en volume draaien, en minder op techniek. Ik dacht: er zit wel meer in mij en daarom koos ik voor iets nieuws."
Snellink verliet het veilige nest bij bondscoach Jeroen Otter, en daarmee ook zijn sponsor, inkomen of zekerheid op ijsuren. "Met mijn broer Peter Jan en beste vriend Sidney Swart heb ik het er veel over gehad, maar zij zeiden ook: dit moet je doen. Het is fijn om mensen te hebben die je steunen in je route. Ik ben ook heel blij met de hulp van mijn ouders. Voor steun, maar ook financieel ben ik ze heel dankbaar. Zonder hen had dit niet gekund."
In eerste instantie sloot Snellink zich aan bij de RTC-selectie van Dave Versteeg, maar hier mocht hij van de KNSB tot teleurstelling van pupil en coach niet blijven trainen, omdat RTC's beleidstechnisch aanstormende talenten moeten huisvesten, en niet door senioren gebruikt mag worden om op terug te vallen.
Remy de Wit, technisch directeur van de KNSB, reageert: "We hebben een fantastische piramide opgebouwd voor topsport shorttrack, maar wat we zien is dat die piramide nu aandacht nodig heeft om te zorgen dat ook schaatsers die buiten de NTS vallen straks een plek hebben in het schaatslandschap. We hebben daar als KNSB een verantwoordelijkheid, maar we houden ons wel aan het beleid."
Op avontuur
Om toch aan het schaatsen te kunnen blijven was Snellink genoodzaakt een rigoureuze stap te nemen. Hij belde Wilma Boomstra, eerder coach van RTC Midden, die hem uitnodigde naar Amerika te komen waar zij op dit moment de nationale selectie traint. Binnen twee dagen was het geregeld, en voor Snellink het wist zat hij in het vliegtuig naar Utah.
"Ik had geen idee waar ik terecht zou komen of wat er zou gebeuren, maar dat voelde ook heel verfrissend. Ik ging op avontuur. Ik was wel heel benieuwd hoe het me zou bevallen, want ik hou van mijn omgeving in Nederland en vrienden en familie vind ik heel belangrijk en daar heb ik helemaal niemand. Gelukkig zijn de weken voorbij gevlogen."
Eenmaal op locatie bleek alles perfect geregeld te zijn voor Snellink, die bij zijn lift vanaf het vliegveld te horen kreeg dat coach Boomstra een verblijfplaats voor hem had geregeld bij Allison Baver, oud-shorttrackster met olympisch brons op zak. "Dus daar heb ik ook nog veel tips van gekregen. Over racen en mentaal, van alles eigenlijk. Als je met haar over shorttrack praat, ben je drie uur verder."
In trainingen boekte Snellink al snel flinke vooruitgang. "Het was eerst behoorlijk aanpoten. Het ging echt om een andere manier van de beweging aanleren, en dan val je heel makkelijk terug in je oude foutjes. Wilma is gelukkig zo alert dat ze elke ronde wel iets roept. Dat vind ik fijn. Ik heb het plezier terug en had elke training ontzettend veel zin om op het ijs te staan. J.R. Celski kwam nog een paar keer op het ijs, en het was erg leuk om samen met hem te sparren. Hij is een van de beste technische rijders ter wereld. Bro, it looks so good, man, zei hij bij het zien van mijn progressie. Dat is een mooi compliment van zo'n grootheid."
Toekomst
Voor de Invitation Cup kwam Snellink na twee maanden terug naar Nederland, waar hij zich ondanks een sterk optreden niet bij de World Cup selectie wist te voegen. Hoe de nabije toekomst er voor Snellink nu uitziet is onduidelijk. Omdat er in Nederland geen ijsuren voor hem zijn, heeft hij nu al weken niet op het ijs gestaan.
"Ik voel me een beetje aan mijn lot overgelaten", verzucht hij. "Wilma wil me wel weer terughebben in Amerika en wil graag met me werken omdat zij ook de progressie zag. Ik moet wel sponsoren hebben als ik daar weer een sessie van twee maanden zou willen doen. Maar hoe dan verder, en voor hoelang? Je moet uiteindelijk toch terug opgenomen worden in het nationale team om internationaal te kunnen rijden."
"Ik ben er in Amerika wel achtergekomen dat ik nog stappen kan maken. Ik heb nieuwe energie, plezier en gretigheid teruggevonden in het schaatsen. Dat heb ik de afgelopen tijd toch wel een beetje gemist. Het ligt voor nu dus nog helemaal open. Mijn baas in de kledingwinkel zei dat ik altijd mag terugkomen, dat is ook altijd leuk om te horen."