Na een weekje welverdiende rust keert Schulting dit weekeinde weer terug in het internationale shorttrackcircuit. De jonge Nederlandse zorgde de afgelopen weken voor bijzondere prestaties. Bij de Europese kampioenschappen in Sotsji greep ze het brons, een week later zorgde ze voor een unieke zilveren plak bij de wereldkampioenschappen voor junioren. Het heeft Schulting verrast. “Ik had niet verwacht dat het zo goed zou gaan, dat ik zo’n ontwikkeling zou doormaken.”
En eigenlijk is juist dat de reden dat ze dit weekeinde bij de wereldbekerfinale in Dordrecht aan de start staat. “Omdat het zo goed gaat wil ik deze wedstrijd rijden. Ik kan meedoen voor finaleplaatsen voor eigen publiek.”
Eigenlijk stonden de Nederlandse kampioenschappen voor juinoren dit weekeinde in haar planning. Want Schulting combineert het shorttrack al vanaf jonge leeftijd met langebaanschaatsen. Bij de NK afstanden kwam ze al uit op de 1000 meter en de massastart. Maar in haar eerste seniorenseizoen moet Schulting keuzes maken en dus valt het nationale juniorentoernooi en ook het WK junioren op de langebaan af.
Maar haar ambities op dit onderdeel blijven. “Dit seizoen staat het langebaan op een laag pitje, maar volgend seizoen wil ik meer wedstrijden schaatsen”, aldus Schulting, die haar ploeggenote Jorien ter Mors als voorbeeld ziet. De Twentse werd in Sotsji tweevoudig olympisch kampioen op de langebaan, met het shorttracken als basis.
Hoe haar seizoen er volgend jaar uit gaat zien, heeft Schulting echter nog niet duidelijk. “Het hangt ook af van mijn ontwikkeling op de langebaan. Als je me dit jaar van tevoren had gezegd dat ik wereldbekerfinales zou rijden, dan had ik je niet geloofd.”
Schulting heeft dit seizoen al ervaren dat de combinatie soms lastig is, vooral door de overlappende wedstrijdprogramma’s. “Jorien bewijst dat het mogelijk is. Ja, de wereldbeker winnen wordt lastig. Die ambitie moet je dan aan de kant zetten.”
Voor de wereldbeker dit weekeinde in Dordrecht is het doel van Schulting, die dit seizoen al zilver op de 1000 meter won en brons met de aflossingsploeg, duidelijk: finales rijden. “Ik wil goede ritten schaatsen. Ga je niet verder door een eigen fout dan is het zuur. Maar als een ander beter is, dan heb ik daar vrede mee.”
Ook met de vrouwenploeg wil ze scoren. “We gaan voor een finaleplaats en als je daar staat kijk je naar medailles. In Sjanghai pakten we ook een medaille, dus waarom niet?”