“Ik zat te veel achterop waardoor ik mijn evenwicht verloor en bijna viel. Uiteindelijk was ik nog blij dat ik kon blijven staan. Daardoor ben je alleen wel je snelheid kwijt. Maar het was echt mijn eigen schuld”, zegt Schouten in gesprek met schaatsen.nl.
En het gevoel was bij Schouten tijdens de race lange tijd nog zo goed geweest. “Ik dacht dat ik kon winnen, want alles verliep eigenlijk volgens plan. Het Canadese meisje (winnares Ivanie Blondin, red.) ging de sprint aan en ik zat heel makkelijk achter haar. Het was het plan om daar te blijven zodat ik in de bocht naar haar toe kon rijden. Dat ging allemaal goed, tot die misser. Dan denk je: kut daar gaat mijn overwinning.”
Uiteindelijk reed Schouten tot haar eigen verbazing nog naar een derde plaats. De gedachte dat ze had kunnen winnen, zorgt echter voor een dubbel gevoel.
“Aan de ene kant ging het gewoon goed. Je leert natuurlijk ook van je fouten en beseft weer dat je je moet blijven focussen. Maar aan de andere kant denk je: shit, zij heeft gewonnen terwijl ik dat ook had kunnen doen. Ik houd gewoon niet van verliezen en dat heb ik nu duidelijk wel gedaan.”