Bij de vrouwen snelde Irene Schouten in de eindsprint naar het goud. “Het is gaaf”, zegt Schouten. "Ik heb er al eentje van het skeeleren, maar schaatsen is veel mooier. De laatste wedstrijd in dit Thialf is ook heel bijzonder.”
Samen met Mariska Huisman reed Schouten zondag de mass start. “Als het op de sprint aan zou komen zou Mariska hem voor me aantrekken omdat ik wat sneller ben. Blondin is dan de grootste concurrent, die kan dan gewoon geen kant op, dat is onze tactiek. Sablikova zal het in de sprint niet redden, dus die zal er zeker vandoor gaan. Als die weg gaat dan krijg je het gat moeilijk dicht.”
“Ik heb deze titel vooral te danken aan Mariska”, vervolgt ze “Die reed het gat super dicht.”
“Iemand moet het gat dichten”, zegt Huisman, “anders heb je niets. Ik moest wel aan de bak en omdat ik al best veel werk moest doen aan het einde merkte ik dat ik een beetje op was. Ik kon er niet een heel lange sprint uitpersen.”
Toch reed Huisman in de eindsprint naar het brons. Ze moest alleen de Canadese Ivanie Blondin voor zich laten. Volgens Schouten maakt dat de overwinning alleen maar mooier. “Mariska rijdt voor mij, ik krijg een wereldtitel en zij niet. Dat is het jammere aan dit onderdeel, want zij verdient hem net zo hard als ik.”
“Ik zou de koers hard maken”, zegt Jorrit Bergsma die zondag ook de mass start reed. “Ik kwam geen meter weg", vervolgt hij. "Daardoor werd de koers al wat hard en dat was precies wat we wilden, Arjan maakt dat perfect af."
“Ik ben er voor gegaan”, zegt Arjan Stroetinga. “Je weet nooit zeker dat je de wereldtitel pakt, maar ik was er wel heel erg op gebrand. Het tempo bleef de hele wedstrijd hoog en dan is het voor Jorrit lastig om aan te vallen. Ik wist dat als het bij elkaar zou blijven ik voor de sprint moest gaan en dat was pas de laatste honderd meter.”
Stroetinga werd in de eindsprint op de hielen gezeten door Fabio Francolini en Alexis Contin, maar kwam als eerste over de finish. “Mijn eerste wereldtitel in een vol Thialf. Ik ben er gewoon onwijs blij mee”, zegt de nuchtere Fries.
Opmerkelijk is het hoge aantal marathonrijders dat zich mengt in de strijd om de mass-starttitel. “Daar wordt het wel lastiger van”, zegt Bergsma. “Dat zijn allemaal jongens die het spelletje begrijpen, dat maakt het niveau erg hoog. Dat is een mooie strijd, er gebeurt van alles.”
Volgens Anema is de mass start veel spannender dan een tijdrit. “Vooral sinds de komst van de real time gap", zegt hij. "Wat ze nu op die borden zetten. Voorheen zag je alleen de rondetijd op het bord, en denk je; yeah, goed. Nu krijg je van die mensen die zeggen: 'Stommeling, dat had je toch gewoon kunnen zien op time gap man, doe niet zo onnozel'. Het is net of men die spanning niet meer aankan.”
Voor Mariska Huisman is dit haar laatste seizoen, zij stopt hierna met schaatsen. “Mariska heeft zoveel ervaring in de marathon”, zegt Schouten. “Ik heb veel van haar geleerd en denk niet dat er weer snel zo'n goede 'knecht' komt. Anema lijkt deze mening te delen. “Huisman is uniek”, zegt hij.
Wie haar plek op de mass start kan overnemen is nog niet duidelijk. “Foske”, zegt Schouten. “Maar die stopt ook. Dan heb je Manon Kamminga. Die is snel, maar zo'n gat dichtrijden als wat Mariska vandaag deed had Manon niet gekund. Misschien komt er wel iemand van de langebaan of shorttrack. Jorien ter Mors bijvoorbeeld zou dit ook heel goed kunnen. Misschien moet ik dan wel knecht spelen”, lacht Schouten.
Ook Anema ziet in Ter Mors een geschikte kandidate. “Jorien is zo'n type waarvan ik denk dat zij ook heel goed zou zijn op de mass start. Zij is ook een wat langere sterkere dame die een hogere topsnelheid heeft.”
Voor Huisman was dit WK niet haar allerlaatste wedstrijd. Ze rijdt nog twee marathonwedstrijden en hoopt nog op een World Cup-finale.