Na zijn twee gouden medailles koos Jordan Stolz er niet voor om terug te vliegen naar zijn familie in Amerika of in populaire talkshows te vertellen over zijn olympische medailles. Hij wilde zich optimaal kunnen voorbereiden op de laatste toernooien van het seizoen en vertrok daarom linea recta naar Sneek. “Ik heb de afgelopen anderhalve week zoveel mogelijk rust gepakt. In het hotel heb ik lekker kunnen relaxen. Ze zijn gastvrij en hebben goed eten. Ik ben dol op de schnitzels die ze serveren.”
Wie Stolz tegenkomt in Thialf, ziet geen tweevoudig olympisch kampioen die vermoeid en uitgewoond is teruggekeerd van de Olympische Spelen. Het Amerikaanse schaatswonder is alweer bezig met zijn volgende doel. “Natuurlijk voelde ik extra druk in Milaan, maar inmiddels bouwt de spanning zich op voor komend weekend. Het zou cool zijn om zowel de sprinttitel als de allroundtitel te pakken. Eric Heiden en Shani Davis zijn de enige schaatsers die allebei in bezit hebben. Het zou geweldig zijn om me bij hen te voegen.”
De 21-jarige Amerikaan werd de afgelopen maand veelvuldig vergeleken met Heiden, die in 1980 vijf olympische titels bijeen schaatste. Een onmogelijke missie voor Stolz, zo werd duidelijk in Milaan, waar hij bleef ‘steken’ op twee gouden plakken. Toch is hij de vergelijking met zijn landgenoot nog niet beu. Sterker nog, hij zoekt die met zijn nieuwste missie zelf op. “Het is cool om met hem vergeleken te worden.”
Heiden werd in 1977, 1978 en 1979 zowel wereldkampioen allround als sprint. Ook in 1980 was hij mondiaal de beste op de sprint. De andere Amerikaan die beide vierkampen op zijn naam schreef was Shani Davis. In 2005 en 2006 was hij de beste op de grote vierkamp, in 2009 won hij het WK Sprint. Maar geen van beiden flikte het kunstje in vier dagen, omdat de toernooien destijds in verschillende weekenden afwerkt werden. Stolz, die in 2024 al goud pakte op het WK Allround, kan daarmee de eerste worden in de geschiedenis. Opvallend genoeg heeft de olympisch kampioen op de 500 en 1000 meter nog nooit de titel gepakt op het sprinttoernooi. In 2022 werd hij vierde, twee jaar geleden verkoos hij het allroundtoernooi boven de kleine vierkamp.
Maar is hij na drie weken in Milaan wel fit genoeg om in een tijdsbestek van 72 uur, 3x een 500, 2x 1000 meter, een 1500 meter, vijf en tien kilometer te schaatsen? Kan hij die eerste tien kilometer goed genoeg verteren om zondagmiddag de laatste tien in een tijd rond de dertien minuten af te werken? “Ik voel me niet slecht na de Spelen. Ik was verrast door mijn uithoudingsvermogen tijdens de halve finale van de mass start in Milaan. De sprinttitel mis ik nog. Als ik die binnen heb, is er geen reden om daarna niet mee te doen met het allrounden. Al bij het bekend worden van de agenda vorig jaar heb ik besloten beide toernooien te combineren."
Spelen waren 'pretty good'
Drie? Vier? Misschien wel vijf als hij de ploegenachtervolging zou mogen rijden? Voorafgaand aan de Winterspelen leek het niet de vraag of de 21-jarige Amerikaan een olympische titel zou winnen, maar hoeveel. Hij was favoriet op de 500, 1000 en 1500 meter en met een World Cup-zege op zak werd hij ook gezien als kanshebber op de mass start. Uiteindelijk werden het twee gouden medailles. Op zowel de 500 als de 1000 meter hield Stolz Jenning de Boo van het lijf. Verrassend genoeg kwam hij op de 1500 meter tekort tegen de Chinees Zhongyan Ning. “Ik had gehoopt op drie keer goud, maar Ning verdiende het. Hij schaatste heel snel, de beste race die hij ooit gereden heeft. Ik had het niet die dag en kon er niet overheen. Maar twee gouden medailles en een zilveren zijn ook pretty good. Ik kijk tevreden terug op de Spelen.”
