Als je Kingma de laatste weken bezig zag, komt zijn beslissing toch nog onverwacht. De man die aan de Weissensee zijn veertigste verjaardag vierde, reed rond als in zijn beste jaren. Dat was precies de bedoeling, vertelt Kingma.
’’Ik heb deze winter op kunstijs een rotseizoen gehad, met name door een rugblessure. Maar op het moment dat het daarmee beter ging, heb ik nog één keer alles uit de kast gehaald. Ik wilde goed zijn op natuurijs en ik ben heel blij dat ik daarin ben geslaagd.’’
Kingma trainde, zoals hij het zelf formuleert, ‘belachelijk hard’. ’’Drie weken lang heb ik alles in het teken gezet van dat natuurijs. Ik ben zelfs in m’n eentje naar Flevonice gegaan om daar uren te maken. Had ik ook op de fiets kunnen doen, maar dit was beter. Gewoon in de hoeken zitten en rijden. Ik heb helemaal alleen 130 kilometer gereden, 125 kilometer gereden. Specifieke training.’’
Dat betaalde zich wel uit. Kingma maakte een heel sterke indruk en dat voelde hij zelf ook. ’’Ik ben elfde geworden, twaalfde en vijftiende. En als ik in de finale op de Weissensee was blijven staan, had er misschien nog wel een uitschieter in gezeten ook.’’ Mooi, zegt hij. Maar ook een indicatie. ’’Dit is blijkbaar mijn niveau. Veel meer zit er echt niet in.’’
Heeft ook met zijn leeftijd te maken, weet Kingma. ’’Aan mijn lijf merk ik wel dat ik ouder word. Die intensieve trainingen hakken er steeds meer in. Pijntjes, kleine klachten. Daarom ben ik na Zweden ook eens goed gaan nadenken.’’
De badmeester uit Assen kwam al snel tot een conclusie. ’’Het is wel mooi geweest. Dat vond ik echt een heel moeilijke beslissing, maar het is nu gewoon tijd voor andere dingen. Ik ga rustig afrainen en leuke dingen doen met mijn vriendin.’’
Met Kingma verliest het peloton haar op één na oudste rijder. De oudste is uiteraard Jan Maarten Heideman. Maar het peloton verliest ook één van zijn meest aimabele rijders. Kingma is geliefd in het marathonwereldje, ook al schuwt hij in het heetst van de strijd de confrontatie niet. Maar zelfs dan doet hij dat met humor. Op het moment dat hij in Zweden in de kopgroep reed, maakte Kingma nog een ploegleider uit voor ‘Jillert’ omdat zijn rijder de kop niet mocht overnemen.
Als hij terugkijkt op tien jaar langebaanschaatsen en tien jaar als marathonman, springen er voor Kingma een paar momenten uit. ’’Sowieso mijn eerste jaar in het peloton, bij de ploeg van Indische Cake, waar Ynco de Vries me oppikte. Hadden we een geweldig jaar. En ook mijn seizoen bij SOS Kinderdorpen was fantastisch. In één ploeg met Karlo Timmerman, Sjoerd Huisman, Geert-Jan van der Wal en Douwe de Vries deden we het geweldig. Daar denk ik met veel plezier aan terug."
"Als prestatie springt mijn vierde plaats in het NK op natuurijs op de Belterwiede eruit. Op dat moment zelf was ik niet blij omdat ik net het podium miste, maar als ik nu terugkijk, ben ik toch een keer vierde van Nederland geweest. En dat is mooi.’’
Kingma debuteerde tien jaar geleden inderdaad bij Indische Cake. Daarna kwam hij uit voor BAM, Team Care Group/De Smelt, Adformatie, SOS Kinderdorpen en de laatste vier jaar voor CRV Interfarms. Hij behaalde diverse podiumplaatsen.