Voorspelling team pursuit mannen
🥇 Amerika
🥈 Nederland
🥉 Italië
Voorspelling team pursuit vrouwen
🥇 Nederland
🥈 Canada
🥉 Japan
De mannen
“Waar is de Amerikaanse, Italiaanse of - als Sander Eitrem niet ziek was geworden – Noorse spirit in die Nederlandse achtervolgingsploeg? Het is allemaal samengeraapt met de hoop er nog iets moois van te maken. Nu komt Jorrit Bergsma erbij. In theorie heeft Rintje Ritsma gelijk, tactisch is het goed, maar het blijft werk aan de zijlijn. ‘Als we het niet redden, laten we hem lopen en dan pakken we brons’. Niks op aan te merken. Wel gerommel in de marge.
“Omdat op zeker spelen mij weinig heeft gebracht deze Spelen, die daardoor prachtig zijn, pak ik het anders aan. Gedurfd, gewaagd. Nederland haalt de finale van de ploegenachtervolging en daarin wordt verloren van Amerika. Met een mooie zilveren plak naar huis, wat niet eens slecht is, want zo vaak winnen ze niet. Tot slot: de Italianen eindigen als derde.”
De vrouwen
“Even normaal. Nederland gaat door naar de finale en wint die. Al die discussies na die derde plaats in de kwartfinale, ik stoorde me er kapot aan. De Nederlandse vrouwen winnen de wedstrijd, wie er verder ook mogen meedoen. Canada? Prima, dat land wordt tweede, en derde is Japan. Punt.
Ik vind het maar matige Spelen voor ons qua uitslagen, en dat komt door dat vervelende OKT in december waarop alle atleten móesten pieken. Wie van de Nederlanders is er nou echt in vorm in Milaan? Jorrit Bergsma, oké. Weet je, Jorrit schaatst altijd wel goed. Die kan altijd 12.40 rijden, dat doet hij over tien jaar nog. Tien jaar geleden zette hij die tijd neer en als hij dat over twintig jaar opnieuw moet doen, rijdt hij nog 12.40. Voor de rest? Jenning, Femke, Jutta, daarmee houdt het op. Ik ben zwaar teleurgesteld en daarom moet het met dat OKT anders worden aangepakt over vier jaar.
Je moet een matrix blijven maken, want je moet mensen sturen die de meeste kans maken op een medaille. Verder zeg je tegen iedereen, vóór het OKT en op een manier die volledig helder is: daar wijzen we twee, drie, vier of vijf mensen aan. Helder zou het deze winter zijn geweest hoor. Kok, Beune, De Boo en Nuis waren zekerheden geweest, ondanks het janken van vier schaatsers die zich benadeeld zouden hebben gevoeld. Indien nodig voegen we er nog twee aan toe.
Iedereen, al die trainertjes incluis, moet zijn mond houden. Er is één man die beslist: Remy de Wit van de KNSB. Iedereen committeert zich eraan, omdat we niet bezig zijn voor een individu, maar omdat we het Nederlandse schaatsen weer groot willen maken in de wereld.
