Bij de Holland Cup in Heerde (de vijfde Europa Cup) werd Roosenboom op de 300 meter tijdrit dertiende en op de 500 meter sprint 21e. Op de puntenkoers werd ze zevende en op de afvalkoers deed ze lang mee voor een podiumplek, maar moest ze in de slotfase de voorste drie laten gaan. “Het was alles of niets. Ik reed voor het podium. Met nog twee rondes te gaan sneed ik hem binnendoor, maar dat pakte helaas niet goed uit. Ik verloor het gevecht en werd uiteindelijk vierde.”
Toch was ze zeer tevreden met die uitslag. Het was nota bene de eerste keer dit seizoen dat ze het zo lang vol kon houden. “Normaal maak ik de finale van de afvalkoers niet mee, dan lig ik er al uit. Maar nu ging het heel goed. Ik had dit echt niet verwacht, ben hier ook heel erg blij mee”, aldus Roosenboom, die vorige week de wedstrijd in Gross-Gerau nog voortijdig moest verlaten. “Ik was niet helemaal fit. Mijn rug en ribben waren niet helemaal zoals het hoorde, dat kwam omdat ik veel moest hoesten. Maar ik word nu met de dag weer beter.”
Alleen
In oktober besloot Roosenboom afscheid te nemen van de Nederlandse selectie. Ze ging terug naar haar oude coach, Desly Hill, die haar in het verleden al naar de top bracht. “Desly kent mij heel goed. Ik werd steeds beter in de jaren dat zij mijn coach was. Dat vertrouwen heb ik echt nodig. Toch is het altijd afwachten of het de juiste keus is, maar ik ben zeker tevreden tot nu toe. Ik train nu ook wat vaker alleen en heb het idee dat dat wel goed voor mij is."
Onder leiding van Hill hoopt Roosenboom het gat met de concurrentie te dichten. De focus ligt met name op de langere afstanden, want op de sprintafstanden is het gat ‘te groot’. “In het verleden hebben we als land op de lange afstanden ook individuele medailles gehaald. Je hebt wel landgenoten nodig, want alleen kun je het niet. De punten- en afvalkoersen draaien namelijk heel erg om tactiek. Ook als je je niet goed voelt, kun je met tactiek een heel eind komen.”
Fluitje
Belangrijk is dan wel dat je naar je teamgenoten luistert. En dat is wat Roosenboom nog weleens vergeet. “Ha, soms ben ik heel erg met mezelf bezig en vergeet ik wat er om me heen gebeurt. Maar het is best handig om naar je teamgenoten te luisteren”, zegt de Kampense met enig gevoel voor humor. “Mijn vader hoor ik meestal wel met zijn fluitje. Sowieso was het mooi dat er veel familie was in Heerde. Ik woon hier natuurlijk in de buurt, dus dan is het extra mooi als ze allemaal komen kijken.”
Over een jaar wordt het WK inline-skaten ook op de baan in Heerde verreden. Roosenboom kan niet wachten totdat het zover is. “Een WK op mijn thuisbaan. Daar leef ik echt naartoe. Ik ben nu 27 en hoop dat ik dan op mijn best ben. Ja, het wordt echt genieten dan!” Voor dit seizoen mikt Roosenboom op het EK en op de World Games: een soort Olympische Spelen voor sporten die niet olympisch zijn. “Daar mag ik als enige Nederlandse naartoe. Daar wil ik echt pieken, maar het zal lastig worden in mijn eentje tegen drie rijdsters van de andere teams.”