Bij aankomst in het hotel bleek er wegens restauratie geverfd te worden. Slecht nieuws voor de 26-jarige Roosenboom, die daardoor een nieuw onderkomen moest zoeken.
"Ik heb mijn hele leven al last van die allergie", legt ze uit aan schaatsen.nl. "Toen ik klein was kreeg ik al klachten toen ons huis werd geverfd, maar toen wisten we nog niet wat het was. Ik kreeg rode bulten, zwarte plekken en een opgezette huid. Dat was best heftig."
Uiteindelijk bleek het dus een verfallergie te zijn. Roosenboom wordt er vaak mee geconfronteerd en in Taiwan dus ook. "We kwamen aan bij het hotel en hadden onderweg vertraging gehad. Ik was al heel moe en op zo'n moment is alles een beetje teveel. Ik moest in mijn eentje naar een ander hotel, want alles was verder al vol."
Ze is dus op zichzelf aangewezen, al houdt de rest van de Nederlandse ploeg natuurlijk wel rekening met haar. Zo verplaatsen de andere rijders en staf zich regelmatig naar het hotel waar Roosenboom zit.
"Eten doen we hier. Eigenlijk hebben we daar nog geluk mee ook, want het eten is hier veel beter. Ik zit in een vijfsterrenhotel, het is veel luxer dan het hotel waar de rest van de ploeg zit. Maar het is soms wel lastig. Als we willen vergaderen of de fysio komt langs, dan moet alles en iedereen hierheen verplaatst worden. De eerste dagen hier is een beetje acclimatiseren."
Ze mist soms wel het contact met haar teamgenoten. "Gewoon samen lachen op de gang en zo, je weet hoe het kan gaan in een hotel. Die sfeer mis ik wel een beetje." Toen de rijdster van team Sprog aankwam op de piste om te gaan trainen, bleek ook dat vanwege haar allergie aanvankelijk niet mogelijk.
"Daar waren ze borden langs de kant aan het verven. Dat had ik eigenlijk al verwacht, want ze willen de baan natuurlijk mooi maken voor het WK. Ik kon aanvankelijk niet op de piste trainen en dus heb ik op de weg getraind. De verf werd aangebracht in de buitenlucht, dus het droogde gelukkig snel."
Desondanks heeft Roosenboom een goed gevoel over haar maanden in aanloop naar de WK. Ze liet zich zowel nationaal als internationaal gelden.
"Ik heb goed kunnen trainen. Na mijn voetblessure ben ik in de afgelopen maanden steeds beter gaan rijden. Ik reed een goed NK en werd vierde in Berlijn. Die laatste prestatie was voor mij wel uitzonderlijk, omdat ik als sprinter in mijn eentje naar de kopgroep toe reed."
Haar kansen op de WK vind ze lastig in te schatten. "Ik focus me vooral op de langere afstanden. Ik denk dat een medaille er niet in zit, maar het kan wel. Ik wil gewoon het beste uit mezelf halen, dan is het WK voor mij geslaagd. Dat is het niet als ik als een koekenbakker rijd."
Roosenboom zal in ieder geval moeten zien om te gaan met de tropische omstandigheden in Taiwan. "Het is zeker dertig graden, als het niet warmer is. Het is op de piste zelfs zo warm, dat het zweet na vijftien minuten al op de grond druppelt. Daardoor wordt de baan glad."