Dat zijn mooie woorden over een knul uit Nij Beets die het allemaal nog wel moet bewijzen. Zijn voorgeschiedenis is verleden jaar al voor een deel beschreven op Schaatsen.nl. Regts, net twintig, heeft het nu een jaar of twee in zijn hoofd om ‘verloren jaren’ als ijshockeyer in te halen, want hij gelooft er heilig in dat zijn toekomst op de langebaan ligt. Zijn aanleg zag hij na zijn switch van het spel met de puck naar hardrijden snel beloond met een plek in de selectie van het gewest Friesland; even rap constateerde sprinter Regts dat hij betere begeleiding nodig zou hebben om zijn droom te verwezenlijken. Dat idee werd versterkt door een korte stage in Salt Lake City bij de Amerikaanse grootheid Shani Davis de voorbije winter.
Stiekem was het plan die samenwerking dit jaar voort te zetten, totdat het nieuws doorsijpelde dat de tweevoudig olympisch kampioen op de 1000 meter (2006 en 2010) aan de staf van de Amerikaanse nationale selectie is opgenomen. Dat heeft er min of meer voor gezorgd dat de plannen moesten worden gewijzigd. Regts: “Shani wil me graag blijven helpen en adviseren, maar doordat hij de komende maanden veel weg zal zijn met de selectie, is het zinloos naar Salt Lake te gaan. Misschien in februari, wanneer alle grote toernooien voorbij zijn. Ach, dat ligt nu nog allemaal in de week. Eerst eens zien wat ik presteer.”
De sprinter heeft er alle vertrouwen in dat het veel zal zijn. Om rakere klappen te geven op het ijs is-ie geswitcht naar andere (hogere) schoenen om meer stabiliteit in zijn enkels te krijgen. De grootste winst moet komen uit het ‘pact’ dat hij heeft gesloten met de 68-jarige Sies Uilkema die hem nu belangeloos de weg wijst. De voormalig sprintkampioen van Nederland (1983) is bevriend met vader Henk Regts. Hij raakte twee winters terug gecharmeerd van jonge Roel die hij ‘supergetalenteerd’ noemt. “Hij heeft een heel goed motorisch vermogen, is van nature heel snel, er zit een prima kop op zoals we dat in Friesland zeggen en heeft een ongelooflijke wil om de top te bereiken. Het enige is dat je hem voortdurend moet afremmen, en dat hij een achterstand heeft omdat hij laat is begonnen. Daardoor mist hij inhoud, iets waar ik deze zomer met hem heel hard aan werk. Ik ben er heel content over als ik zie hoe vlug hij verbetert”, is Uilkema een en al lof.
Regts doet er alles aan zijn leermeester op de hoogte te houden. Een groot deel van zijn dagelijkse trainingen brengt hij in beeld, aangezien Uilkema niet alles live kan en wil bijwonen. Die geniet wel van de inventiviteit van de ambitieuze solist, bijvoorbeeld tijdens de sprintoefeningen. “Dan stuurt Roel me een filmpje waarin hij het rennend opneemt tegen zijn hond. Veel van wat ik zie, is goed. Bovendien bewijzen de testen die ik heb gedaan dat zijn kracht, snelheid en explosiviteit al erg vooruit zijn gegaan. Ik stel elke twee weken de trainingsprogramma’s bij, en om de vier weken ondergaat hij een nieuwe test om te bepalen wat er nog meer nodig is.
“Volgens mij zal Roel straks, wanneer het zomerijs er in Thialf ligt (vanaf 10 augustus, red.) echt grote sprongen maken. Daar zit zijn grootste kracht”, oordeelt Uilkema die in de jaren tachtig een seizoen de trainer was van de schaatsers van Gewest Fryslån. “Ik heb Roel ongetraind 10,3 zien rijden op de honderd meter. Hij rijdt gewoon schaatsend weg bij de start. Dat is een prima basis. Twee jaar geleden discussieerden we over zijn bochten, of het versnellen in de bochten, want in die fase liep alleen de eerste tweehonderd meter redelijk. Daarna was het gebeurd, hij viel de tweede bocht niet meer aan en had op de laatste honderd meter geen power meer. Dat wordt straks bij de ijstraining ook een punt van aandacht.
“Diepere hoeken. Afzetmomenten. Armbewegingen. Al dat soort dingen wil ik op het ijs zien. Daar gaan we mee spelen, zodat hij komend seizoen een lage 35’er op de 500 meter kan schaatsen. Dat had-ie verleden jaar al moeten doen, maar dat is niet gelukt. De reden? Te veel getraind, en allesbehalve specifiek. Hij trainde het liefst drie keer per dag. Dat is voorbij: Roel moet vooral kwaliteitstrainingen afwerken. Daar ben ik zeer kritisch op. Zodra hij het ijs opstapt, zal het niet anders zijn”, aldus Uilkema, die in generatiegenoot en vroegere sprintrivaal Lieuwe de Boer iemand heeft met wie hij kan sparren over het begeleiden van de jonge Regts.
Dat die de omgeving van een groep zoals de gewestelijke selectie de rug heeft toegekeerd, betreurt hij. “Dat is een keuze die hij zelf heeft gemaakt, en waarvan hij me pas op de hoogte bracht toen die niet meer kon worden teruggedraaid. Alles alleen moeten doen is echter een stuk lastiger. Daar heb ik zorgen over. Hij wordt er wel harder van. Dat is toevallig ook iets wat bij topsport hoort. Het is een mooi project waar ik veel vrije tijd in steek omdat ik erin geloof. Maar ik doe het graag.”
Het is moeilijk te voorspellen waartoe het leidt, zo erkent de gepensioneerde Uilkema, die als privéschipper op lemsteraken zeilles geeft. “Ik weet ook niet hoe het zal uitpakken. Roel moet het zelf voelen, als hij op het ijs stapt. Nou, ik zie het meestal heel snel bij hem wat er moet gebeuren. Je kunt het er bij hem heel snel inslijpen. Hij heeft geen week nodig om zijn techniek aan te passen. Zeg ik hem dat hij een beweging verkeerd uitvoert, dan is het de volgende keer in orde. Ik vergelijk hem soms met Jordan Stolz. Het is grappig: pasgeleden kwam Roel bij me thuis met trainingsschema’s van Stolz. Bleken die heel erg te lijken op wat ik belangrijk vind in de training. Stolz is een voorbeeld voor hem. Die rijdt heel recht vooruit. Dat doet Roel ook!”
