Het WK Allround is voor Richardson sowieso één grote verrassing. Na een pittig reisschema dat haar van de WK Afstanden in Heerenveen en het WK Sprint in Kazachstan naar het WK Allround in Canada leidde, voelt de Amerikaanse zich nog wat ‘wankel op de benen’.
Op de 500 meter was dat zelfs letterlijk het geval. In de eerste bocht moest ze met een handje aan het ijs, maar ze herstelde zich prima en won de kortste afstand met ruime voorsprong in 37,11.
Op de drie kilometer hield ze de schade op bewonderenswaardige wijze beperkt. “Die ging ok. Ik wilde hem zo vlak mogelijk houden en dat pakte aardig uit”, vertelde ze. “In het klassement sta ik ook aardig goed. En ik heb dit nog nooit gedaan.”
De rijdster van Team Clafis oogt in Calgary een stuk meer ontspannen dan bij het WK Sprint in Astana. Bij het sprinttoernooi was ze een van de topfavorieten, op het allroundkampioenschap wordt er niets van haar verwacht. Het is een experiment, een extraatje.
Op de 1500 meter van zondag zal ze zich nog in haar element voelen, maar de slotafstand wordt een sprong in het diepe. Zelfs in training reed ze de afstand nog nooit. Ze put hoop uit de zomertrainingen die ze afwerkte.
Onder leiding van Jillert Anema beklom ze de Stelvio en de Gavia in Italië. Zulke fietstrainingen had ze in de Amerikaanse selectie nooit meegemaakt, daar richtte ze zich alleen op kort en intensief werk en zat ze zelden op een fiets.
Met de Italiaanse beklimmingen in de benen durft ze de vijf kilometer wel aan. Ze houdt zich daarbij aan het simpele advies van haar coach en van haar verloofde. “Jorrit zegt: ‘denk niet te veel aan de eindtijd’. Maar het zal interessant zijn om te zien wat ik kan.”