De zestienjarige De Neeling is een van de grootste talenten van Nederland. Ze bemachtigde een jaar geleden al twee gouden medailles op de Jeugd Olympische Spelen. De Rotterdamse schaatst alsof het haar geen moeite kost, naar tijden waar een flink aantal senioren zich op stuk bijt. Maar ze doet dan ook hard haar best. Competitie is haar drijfveer. En hoewel ze tijdens haar schaatscarrière amper met tegenslag te maken had, weet ze wel: "Ik ben geen goede verliezer."
Twaalf jaar geleden was dat nog anders. Als vierjarig blond meisje stond ze destijds hoopvol naar de grote klok op de Uithof te staren. Zonder plezier. Van ambitie was niks te merken. Terwijl haar opa ijverig zijn rondjes schaatste, bedacht De Neeling vanaf het krabbelbaantje alleen maar dat de wijzers van het uurwerk haar niet snel genoeg gingen. Ze spendeerde zogezegd wekelijks uren op de ijsvloer, maar wilde eigenlijk alleen maar naar huis. Achteraf is het logisch: wat viel daar te winnen?
Twee jaar later stond op precies dezelfde plek een andere De Neeling. Luisterend tijdens haar eerste schaatslessen. Plotseling was ze wel fanatiek. De gedachte aan een afgang naast haar leeftijdsgenootjes was meer dan voldoende als drijfveer. De Neeling wilde winnen.
Haar ijver bracht haar naar het niveau dat ze nu heeft. Dát en haar oranje nagellak. Plus het knalroze touwtje dat ze om haar middel draagt, om haar vinger tussen te steken tijdens een wedstrijd. En zonder haar speciale haarelastiekjes was het waarschijnlijk ook vrij lastig geworden om in een wedstrijd goud te halen.
Want dat winnen lukt niet alleen op een ijzeren wil. De Neeling moet er zelf om lachen, maar het belemmert niet haar eerlijkheid als ze toegeeft: "Ik ben eigenlijk heel bijgelovig." Daarom staan er in huize De Neeling zes dezelfde potjes feloranje nagellak. Te wachten voor gebruik. Voor elke belangrijke wedstrijd voorziet De Neeling haar nagels van hetzelfde kleurtje. Anders kan het misgaan.
Het zorgt samen met het roze touwtje en haar fluorescerend gele sportbril voor een mooie verzameling van opvallende kleuren als ze aan de start staat. "Ja, ik had een beetje een aparte smaak toen ik daar drie jaar geleden mee begon", lacht ze. "Maar ik schaatste toen een wedstrijd die zo verrassend goed ging. En ik had die nagellak op. En ach, ik vind dit ook nog wel leuk."
Ze is overigens niet de enige uit huize De Neeling die schaatst. Ook haar moeder weet wat winnen is. Ze smeert dan wel geen oranje nagellak op haar nagels, maar zorgde er samen met haar dochter voor dat hun huis sinds het afgelopen weekeinde wat weg heeft van een bloemenwinkel. Ze werd tweede in het eindklassement bij het NK Masters en kampioene op de 3000 meter.
Van die laatste prestatie wil haar dochter nog wel wat leren. "Ja, die 3000 meter deed ze beter dan ik", zegt De Neeling over de enige afstand waarop ze zelf het zilver bemachtigde. Ach, er is nog genoeg te winnen.