Hij schaatst in het opleidingsteam van iSkate. Is een sprinter, die als junior meedeed aan de WK in zijn leeftijdscategorie en heeft volgens een van zijn beste vrienden Kjeld Nuis de potentie om een commercieel team te halen. Mits hij zichzelf niet verwond met een diepe snee in zijn onderbeen, zoals tijdens bovengenoemde val. Aan zijn positivisme zal het niet liggen. Aan doorzettingsvermogen ook niet. Een paar weken na zijn onfortuinlijke val stond Romeijn alsnog op de NK Afstanden.
De 22-jarige schaatser is het prototype van een luie sprinter volgens zijn huisgenoot Jos de Vos. Hij hangt in hun huis in Heerenveen vaak op de bank, of in bed. En als er thuis eens wat moet worden gedaan, is Romeijn vrijwel nooit de eerste die in actie komt.
Hard trainen, dat kan hij wel. Op het ijs moet hij eerder afgeremd worden, hij doet liever te veel dan te weinig. Tot zijn achttiende hield Romeijn er zelfs twee sportcarrières op na, maar ondanks dat hij ooit twee keer brons haalde op het Nederlands kampioenschap mountainbiken, koos hij voor het schaatsen. Dat vindt hij leuker en daar schatte hij zijn kansen hoger in.
Zijn motto is ‘keep on smiling’. Hij riep het in de periode van zijn blessure regelmatig. Romeijn weet: "door plezier te houden en te blijven lachen kom je verder." Maar tegenwoordig geldt: als hij zijn bovenlip plooit tot een glimlach, krult het blonde snorretje onder zijn neus mee.
Het is een snor in groei. Zijn morele steun aan alle helden die geld verdienen voor het goede doel door in november hun snor te laten staan, zegt Romeijn.
Nog ruim een week mag het blijven, tot het einde van de maand. Daarna gaat er een mes overheen. Maar de foto’s van zijn diploma-uitreiking zullen voor altijd een movember-tintje houden.
In april rondde hij zijn studie commerciële economie af. Maar dat ophalen van dat diploma kwam er eerder nog niet van. "Ik had het toch nog niet nodig", zegt Romeijn. Sinds zijn afstuderen richt hij zich volledig op zijn sport.
Afgelopen zomer maakte hij grote stappen op mentaal gebied. Romeijn besefte dat hij meer last kreeg van stress. Hij had niet door dat hij grotendeels schaatste om niet te falen, maar merkte wel dat hij er minder plezier aan beleefde.
Trainer Erwin ten Hove: "Als junior begon hij ineens hard te schaatsen. Hij haalde de WK en werd daar toch een beetje door uit het lood geslagen. Ging heel krampachtig een topsporter nadoen, omdat dat volgens hem hoorde, in plaats van werken vanuit intrinsieke motivatie. Toen we dat doorhadden, hebben we grote stappen gemaakt. Ik denk dat hij dit jaar nog wel goede dingen laat zien."
In de schaatswereld, waar tegenwoordig de meeste rijders in Friesland wonen, wordt de achtergrond van mensen vaak bepaald door de oorspronkelijke provincie. Romeijn wordt door de meeste mensen gezien als Brabander. Een aantal jaar geleden verruilde Romeijn zijn thuisbaan in Breda voor de Vechtsebanen, hij werd tijdelijk bestempeld als Utrechter. Sinds hij onderdeel uitmaakt van Team Afterpay-Athleteshop, het opleidingsteam van iSkate, denken mensen weleens dat hij uit Groningen komt.
Het klopt allemaal niet. Romeijn is een geboren en getogen Zuid-Hollander. Hij woonde jaren in Ottoland, een dorp in de Alblasserwaard, maar de ijsclub waar hij zich als vijfjarige voor aanmeldde ging vanwege de kortere reistijd naar Breda. Tegenwoordig woont hij in Heerenveen.
Hij was een jaar geleden de eerste van de drie broers Romeijn die uit huis ging en werd daarmee trendsetter. Sinds dit jaar woont het grootste deel van het gezin in het noorden. Broer Ruben schaatst tegenwoordig bij hetzelfde team en de jongste, de 16-jarige Noa kreeg in de zomer een aanbod bij de APPM Schaatsacademie. "Ineens waren mijn ouders ons alledrie kwijt. Het is daar nu wel wat rustiger in huis."
De Zuid-Hollandse roots heeft hij gemeen met Nuis. Ze eten regelmatig samen, trainen af en toe samen op de fiets en de schaatser van team BrandLoyalty bouwt met Romeijn nog weleens een fixie, een hippe, ouderwets ogende doortrapfiets. Maar de grootste overeenkomst tussen de twee vrienden schuilt in een mannetje met een geweer. "We zijn allebei dikke, verslaafde gamers", zegt Nuis. Als het trainingsschema het toelaat, spenderen ze volledige middagen met een Xbox. Hangen op een bank, staren naar een scherm, de benen laten rusten, zoals het luie sprinters betaamt.