De 24-jarige Hospes is bekend als schaatser, maar de sprinter van beslist.nl had zijn faam zomaar kunnen halen bij twee andere sportdisciplines. Hospes kan namelijk ook goed uit de voeten op shorttrackschaatsen en voetbalde vanaf jonge leeftijd voor de jeugdopleiding van Heerenveen.
Als zijn zus vroeger een wedstrijd schaatste, stond hij met zijn rug naar de baan een bal tegen een muur te schoppen. Die ijsvloer interesseerde hem niet. Waarom ook? De jonge voetballer was een talent: tweebenig en multi-inzetbaar.
Hij speelde op verschillende posities in het veld. Het kwam regelmatig voor dat hij de eerste helft als voorstopper begon en de tweede helft afmaakte als spits. Hospes: "Tegenstanders dachten: hij is in de war! Die mafkees staat aan de verkeerde kant van het veld! Maar nee, zíj waren in de war."
Van zijn zesde tot zijn twaalfde richtte hij zich op voetbal, maar na een aantal jaren draaide hij zijn rug van de muur. Naar de baan. De eenzijdige focus verdween, de voetbal ging niet meer mee naar de ijsbaan en Hospes bond schaatsen aan zijn voeten.
De combinatie van beide sporten hield hij twee jaar vol. Tot zijn vader hem op een doordeweekse avond tijdens het eten meldde: "Ja jongen, het wordt nu tijd om te kiezen." De destijds veertienjarige Hospes antwoordde even nonchalant: "O, ja, dat wordt schaatsen."
In de jaren die volgden, groeide Hospes onbezorgd van het gewest naar Jong Oranje en ruilde dat vervolgens weer in voor de opleidingsploeg. Tot drie jaar geleden. De opleidingsploeg werd opgeheven en Hospes moest terug naar het gewest. Daar wist hij zijn doelen niet te halen en zijn schaatscarrière leek voorbij. Hospes had daar eigenlijk wel vrede mee.
Totdat Arie Koops, technisch directeur van de KNSB, hem verraste met een bijzondere vraag. Of Hospes niets voelde voor een omscholing tot shorttrackschaatser? Hij stemde in en sloot aan bij de opleidingsploeg van Dave Versteeg.
De sfeer bij de ploeg en de verandering van stramien was een verademing na de sleur en teleurstelling die hem lastig vielen bij de langebaan. Hospes bloeide op, mede dankzij de prettige samenwerking met Versteeg. "We waren twee musketiers. Met Dave had ik aan een knik genoeg."
Hoewel zijn nieuwe carrière hem goed afging, bleef hij daarnaast nog wat langebaanwedstrijden rijden. Dat wekte de interesse van Gerard van Velde, die vroeg of hij wilde aansluiten bij zijn ploeg. Ook deze beslissing was eenvoudig.
Hospes noemt de shorttrackperiode zijn doorstart. Hij mist de sport nog steeds, zegt hij, maar hij heeft tegelijkertijd geen spijt van zijn keuze voor de sprintgroep van Van Velde.
Hij was vorig seizoen de eerste rijder van zijn ploeg die dat jaar een podiumplek bemachtigde bij een wereldbekerwedstrijd, maar werd een dag later al overtroefd door Sjoerd de Vries, die met zijn tweede plaats op een treetje hoger mocht stappen. Het is het nadeel van het schaatsen in een succesvolle ploeg: als anderen beter zijn, staat minder opvallend succes enigszins in de schaduw.
Voor Hospes smaakt het alleen maar naar meer. "Ik kon voor het eerst laten zien waar ik al jarenlang van droomde. Normaal gesproken krijg je dan misschien wel wat meer aandacht ja, daar had ik het toevallig laatst ook over. Maar het komt je een keer toe."
Wellicht gebeurt dat aankomend weekeinde, waar Hospes in Groningen verschijnt op het KPN NK Sprint, tevens de selectie voor de Essent ISU World Cup.