“Dit is moeilijk te bevatten”, vertelt Jorrit Bergsma wanneer hij voor de tweede keer deze Spelen met een medaille om zijn nek staat. Na het brons van de tien kilometer heeft hij deze keer het goud opgehaald, twaalf jaar na zijn eerste olympische titel op de tien. “Op het podium moest ik even in mijn arm knijpen. Was ik niet aan het dromen? Dit is heel onwerkelijk. Onbeschrijfelijk.”

Na twee rondes gooide Jorrit Bergsma het vooraf gemaakte plan in de prullenbak. Niets afwachten tot de aanvallen van andere landen, maar zelf het initiatief nemen. Bergsma paste voor een lange optocht naar de bel, waar sprinters als Bart Swings, Andrea Giovannini en Jordan Stolz van zouden profiteren. Dus zette hij vanaf de staart van het peloton de versnelling in, om iedereen op snelheid buitenom te passeren. Eén man was slim genoeg om te volgen, Viktor Thorup, de rest liet zich compleet verrassen door de oh zo bekende truc van de Fries.

“Vooraf wist ik dat Giovannini, Stolz en Swings waarschijnlijk naar elkaar zouden kijken. Ze wilden het werk niet voor de ander opknappen. Maar wie doet het dan wel?” Niemand, zo was het antwoord. Swings’ ploeggenoot Indra Médard deed nog een halfslachtige poging, maar was bij lange na niet bij machte om de losgebroken Fries terug te halen. Het gat groeide in rap tempo en al snel had het duo Bergsma – Thorup een halve ronde voorsprong op de concurrentie. Terwijl Stijn van de Bunt het pelotonnetje ontregelde, ontdeed Bergsma zich van zijn medevluchter Thorup, waarna hij al ver voor de finish de armen de lucht in mocht steken.

Jorrit Bergsma Milaan
Solo over de finish komen, de enige zekere overwinning volgens Jillert Anema. | Foto: Orange Pictures

De veertigjarige Fries heeft daarmee zijn vijfde olympische medaille binnen. Op de tien kilometer heeft hij het volledige palet aan kleuren: goud in 2014, zilver in 2018 en brons in 2026. Daarnaast pakte hij brons op de vijf kilometer van Sochi en tot slot deze gouden medaille. Opgeteld bij de WK-plakken en de marathonmedailles op kunst- en natuurijs heeft hij een prachtig palmares. “Nu moet het alleen nog een keer flink vriezen…”, vertelt hij met een knipoog naar de Elfstedentocht.

Zijn 21-jarige kompaan Van de Bunt kan voorlopig alleen nog maar dromen van zo’n erelijst. “Jorrit heeft na afloop wel een paar keer gezegd dat ik goed werk heb geleverd. Wanneer hij dat zegt en het levert goud op, ben ik trots. Ik zal hem nog weleens vragen hoe hij het precies doet, daar ben ik wel in geïnteresseerd.”

Jorrit Bergsma Stijn van de Bunt Milaan
Van de Bunt werd zeker bedankt voor bewezen dienst. | Foto: Orange Pictures

Voor Marijke Groenewoud werd de 21ste februari ook een dag om nooit te vergeten, want zij haalde twee kleuren metaal binnen. Met een van haar snelste eindrondes van de afgelopen jaren, 24,6, was ze onbereikbaar voor de concurrentie. Een ander hoogtepunt volgde snel na de medailleceremonie. “Mijn vriend had mij een knuffel gegeven en vroeg me te blijven staan. Huh? Ik wilde naar mijn familie toe om ze te omhelzen. Op dat moment ging hij op een knie. Ik had geen keus, moest wel ja zeggen”, grinnikt de Friezin.

Marijke Groenewoud
Ivanie Blondin en Mia Manganello speelden een bijrol in Marijkes machtsvertoon. | Foto: Sem van der Wal/ ANP

“Ik heb een gouden medaille en een zilveren ring, mijn dag kan niet meer stuk. Dit is voor mij een heel mooie afsluiter van de Spelen, want ik sta met goud om mijn nek.” Hoewel ze het met haar immer aanwezige glimlach verborg, baalde Groenewoud wel degelijk van haar individuele afstanden. Ze was niet verder gekomen dan een zevende, achtste en tiende plaats.

“Ik ben een beetje de koningin van de training deze Spelen, want daar rijd ik hartstikke goed. In de wedstrijden kwam het er alleen niet uit. Gelukkig kan ik goed omgaan met teleurstellingen en vrij snel de knop omzetten. Deze plak is een mooie lange neus naar de critici.” Op het bekende terrein van de mass start bloeide ze weer volledig op. In de halve finale kwam ze met de handjes op de rug als eerste over de finish, ruim een uur later was ze ook veruit de beste van het hele veld.

Zo was het Zaanlander boven op de slotdag van de Olympische Spelen. “Jorrits goud gaf me extra motivatie. Toen ik hem zag wegrijden, dacht ik gelijk: dit is hem. Die oude man van veertig flikt het.” “Marijke en ik hebben door de jaren veel koersen gereden”, legt Bergsma het succes uit. “Daardoor kunnen we snelle beslissingen maken, die vereist worden in zo’n kort onderdeel als de mass start. Het is geen toeval dat we uit dezelfde ploeg komen.”dezelfde ploeg komen"

Marijke Groenewoud Bente Kerkhoff Milaan
Ook Bente Kerkhoff had haar aandeel in de zege. | Foto: Orange Pictures