Het betekende de tweede zege in even zoveel wedstrijden voor Royal A-ware, voorafgaand aan het seizoen al de te kloppen ploeg. Na de overwinning van een oppermachtige Wisse Slendebroek in Amsterdam was het dit keer de beurt aan de man in het rood-wit-blauw. “Het mooie van onze ploeg is dat we eigenlijk allemaal de wedstrijd kunnen winnen”, luidde Gellings analyse.
Het zijn woorden die vaker klinken uit de hoek van Royal A-ware. De formatie beschikt al jarenlang over een sterk collectief dat in elke wedstrijd zijn stempel kan drukken. In Utrecht was dat niet anders, al hadden de concurrenten van Essent halverwege de wedstrijd zichzelf in een uitstekende uitgangspositie gemanoeuvreerd. Naast Woelders hadden ook Jeroen Janissen en Harm Visser zich in een kopgroep gewerkt. Namens de lichtblauwe formatie waren enkel Wisse Slendebroek en Jorrit Bergsma vertegenwoordigd. Precies de verkeerde mannen.
“Dat was hoog spel”, vertelde Gelling over de situatie die volgde. “Toen zij rond waren, waren Sjoerd den Hertog en ik met een ander groepje alweer los van het peloton. Jorrit liet zich gelijk weer uitzakken om ons op te halen. We kwamen erbij en toen hadden we weer het overwicht in het tweede deel van de koers.”
Van de andere kant zag Woelders dat het haast niet te doen was om de concurrenten af te houden. Samen met Visser trok hij door aan de kop van de koers. “We hebben het geprobeerd tegen te gaan, maar iedereen had het op dat moment zwaar. Ze kwamen te laat, maar ze kwamen toch nog rond. Eerst niet, dan wel.”
In de telkens wisselende situaties die er in de kopgroep van uiteindelijk maar liefst zeventien rijders ontstonden, waren het vervolgens zes mannen die gingen strijden om de dagzege. Onder aanvoering van Bergsma stevenden Woelders, Janissen, Gelling, De Boer en Luc ter Haar op de sprint af. Woelders: “Iedereen had door dat Jorrit niet meer zou stoppen, dus ik was gefocust op de sprint. Je weet natuurlijk dat hij heel snel is en dat hij massasprints heeft gewonnen. Je hoopt hem eraf te rijden, maar het is geen schande om van hem te verliezen.”
De tweede plek gaf hem vertrouwen, al had hij uiteraard liever gewonnen. “We zaten er zeker goed bij vandaag. Ik denk dat we de wedstrijd hadden kunnen winnen als de finale net even anders was gelopen. Maar dat is natuurlijk makkelijk praten. We staan er in ieder geval als ploeg knettergoed op, maar het is nog niet beloond met een overwinning.”
Voor Royal A-ware was het wel weer feest. Na vier wedstrijden in de topdivisie bij de mannen en de vrouwen heeft de ploeg nog altijd een score van honderd procent. “Hartstikke mooi natuurlijk”, Nu heb ik de luxe dat ik de wat snellere man ben, maar volgende week is het misschien voor Jorrit. Voor ons is het fantastisch dat we elke week verschillende kaarten kan spelen.”
Dankzij massage van zus snelt Stefan Has naar eerste overwinning
Pak je na talloze ontsnappingen eindelijk een overwinning, is je familie er uitgerekend die ene keer niet bij. Het overkwam Stefan Has in Utrecht. Het 20-jarige talent rijdt voor het tweede seizoen mee in de beloftendivisie en staat niet bekend om zijn snelle sprint. Vooraan de wedstrijden rijdt hij echter wel en met een derde plaats op het NK voor Neo-senioren afgelopen seizoen en een vierde plaats op het NK bij de junioren kan hij ook wel degelijk sterke uitslagen overleggen. Op de Vechtsebanen vielen alle puzzelstukjes samen. Met meer dan een halve baan voorsprong haalde hij de overwinning binnen.
“Met vier man pakten we in eerste instantie een rondje, maar één daarvan viel gelijk weg. Dan kan je nog wel veertig rondjes blijven wachten, maar ik kan ook gewoon weer mee gaan. Ik voelde me goed, dus dat deed ik. Toen kwamen we met een heel mooi groepje voorop te rijden.”
Daarbij zaten zijn eerdere vluchtmakkers, Gijs Verduijn en Marthijn Mulder niet. Wel enkele andere sterke mannen, zoals Sietse de Vries en wildcardrijders Thijs Wiersma en Sem Spruit. Zijn ploeggenoot Berend Bervoets gaf er nog een laatste klap op en ineens was het gat van een halve ronde daar. “Toen had ik meteen de motivatie om door te rijden”, ratelt Has de rest van het koersverloop af.
De rest van het gezelschap ging één voor één over boord, maar Has reed stug door, wetende dat naast de overwinning ook een optreden in de topdivisie op het World Cup kwalificatietoernooi op het spel stond. “Als je weet dat het dat het om je eerste overwinning gaat, kun je altijd net een stukje meer. Ik had gewoon in mijn hoofd dat ik goed moest blijven rijden. Dat moet ik op de langebaan ook. Ook op slecht ijs moet je gewoon door blijven gaan. En dat kon ik!”
Met een kleine tweehonderd meter voorsprong op Verduijn en de onfortuinlijk gevallen Mulder kon Has al ruim voor de meet zijn eerste overwinning vieren. “Dat heb ik volledig te danken aan mijn zus, want ik had gisteren last van mijn rug en zij heeft me nog even gemasseerd. Ik denk dat ik wel even een taartje moet gaan bakken morgen.”
