Dat het verschil klein is, was geen troost voor de sprintster van Team Continu. “Ik sta er nog altijd naast. Een vierde plek daar heb je niets aan”, stelde ze in de tunnel tussen ijsbaan en kleedkamer. “Ik sta nu hier in plaats van op het middenterrein voor de huldiging. Dat is balen.”
Ze had geen grote missers gemaakt, vertelde ze. “Ik heb wel wat foutjes gemaakt, maar ik was gewoon te langzaam.”
Die conclusie werd ingegeven door het eindresultaat, want haar tijd in de tweede omloop, 37,91, was prima. “Ik wilde heel graag een 37’er rijden. Het was mijn beste race in Thialf ooit. Misschien dat ik daar achteraf ooit blij mee ben, maar nu even niet. Het is me een keer eerder gebeurd. Toen zei ik: ‘ik word nooit meer vierde’. Het jaar erna werd ik vijfde en nu weer vierde.”
Opvallend was dat Oenema, net als Wüst op de 1000 meter, van het podium werd gedrukt door een van de buitenlandse rijdsters van Team Continu. Op vrijdag was het Karolina Erbanova die derde werd op de kilometer. Nu kreeg Nao Kodaira het brons en ook de Japanse is ploeggenote van Oenema.
“Ik zei al tegen Nao: ‘volgend jaar zit jij niet meer in het team’”, grapte ze. “Nee, hoor. Dan moeten wij maar harder rijden. Het zijn schatten van mensen en ik heb veel van ze geleerd qua mentaliteit en ze brengen gezelligheid in de ploeg. Ik heb liever dat zij op het podium eindigt dan een andere buitenlandse. Al had ik er uiteindelijk het liefst zelf op gestaan.”
Voor Floor van den Brandt was de nasmaak van de WK een stuk zoeter. Zij werd bijna weggeblazen door het enthousiasme van het Thialf-publiek bij haar debuut. “Mijn eerste start was niet zo goed, maar ik was helemaal overweldigd door het publiek.”
“Iedereen had me wel gewaarschuwd, maar als je daar staat is het toch een ander verhaal”, vertelde ze met de overdondering nog in haar ogen. “Ik kan veel aan, maar dit…”
Ze had tijdens de 5000 meter van de mannen wel even de sfeer op de ijsbaan geproefd, maar juist toen er geen Nederlanders in de baan waren. De explosie van geluid kwam dus onverwacht. “Thijsje reed vlak voor me”, zei de rijdster van Team Afterpay. “En ik kreeg gewoon kippenvel in mijn schaatspak van het gejuich.”
Op de tweede omloop liet ze zich niet meer van de wijs brengen. “Ik reed een persoonlijk record. Dat was mijn doel. Daar kan ik nu van genieten en dat pakt niemand me meer af.”