Even leek Femke Kok uitgedaagd te worden op de 500 meter. Met 37,22 schaatste Jutta Leerdam naar een rappe tijd. Meer dan het op scherp zetten van Kok was het echter niet, de Friezin van Reggeborgh reed soeverein naar 36,87, tweetienden sneller dan haar eigen baanrecord uit 2024. “Op het moment dat ik Jutta’s tijd zag, dacht ik mooi, dan is het net zo snel als in Thialf”, vertelt Kok, die exact dezelfde tijd klokte als tijdens het OKT, bij de NOS.
Hoewel het verschil met zowel Leerdam als de Poolse Kaja Ziomek-Nogal aanzienlijk was (0,35 seconde), vond Kok het geen spetterend optreden. “Het voelde niet super. Mede door de trainingen van de afgelopen weken liep mijn power op het laatste stuk terug. Als ik fris ben, raak ik ze beter. Ook tijdens de opening haperde ik. Maar ik heb niks te klagen, een 36’er en een baanrecord. Hier kan ik verder mee.”
Rustig, nuchter en met een glimlach is Kok aan het vertellen. De 25-jarige schaatser schrikt niet van haar voorsprong, word er evenmin lui van en blijft de uitdaging zoeken. Niet alleen door baanrecords te breken, ook door zichzelf het gevoel te geven dat haar concurrentie haar op de hielen zit. “Je ziet dat het niveau omhoog gaat bij de andere vrouwen. Dat houdt me heel scherp en daardoor ben ik elke keer heel gebrand als ik aan de start sta.”
Jutta Leerdam op de goede weg
“Ik ben heel blij met deze zilveren medaille, vooral omdat ik eindelijk weer het gevoel heb dat ik in de tweede bocht verder kan versnellen. Een goed teken voor mijn 1000 meter.” Hoewel Leerdam met haar hoofd al bij de kilometer van zaterdag zat, maakt ze ook op de kortste afstand serieus kans op olympisch eremetaal. “Femke is supergoed, maar ik ga absoluut voor het podium. Niemand verwacht het van mij, ik kan mooi op mezelf focussen. Een fijne positie.”
Met nog tweeënhalf week tot haar eerste van drie optredens in Milaan heeft Kok voor zichzelf nog genoeg verbeterpunten. Jordan Stolz zal eenzelfde gevoel hebben, want op de 500 meter werd hij op een achterstand gezet van 0,17 seconde door Damian Zurek. Anderhalf uur later gaf hij zijn tegenstanders weer het gevoel dat hij onverslaanbaar is door met 1,23 seconde verschil te winnen van de Chinees Zhongyan Ning. Nuis bleef steken op 1,86 seconde, wat nog wel voldoende was voor brons.
De Amerikaan pakte daarmee de vijfde van vijf World Cup-zeges op de schaatsmijl. Na een sterke start en een openingsronde van 24,9 leek hij iets in te zakken, maar daarna schakelde hij door naar de tweede versnelling en schaatste hij iedereen op grote, grote achterstand. Wie kan binnen een paar weken een gat van meer dan een seconde dichten?
Kjeld Nuis revancheert met ‘heftige race’
Terwijl de lampen al bijna uitgingen in de Max Aicher Arena in Inzell, was Nuis na zijn 1500 meter nog aan het uitrijden, in strijd met de verzuring in zijn benen. Hij had een duidelijke missie op het Duitse ijs: zich herpakken na het OKT. In december werd hij slechts vierde op de schaatsmijl, in eerste instantie onvoldoende voor kwalificatie. Na het passeren van Prins ten faveure van de ploegenachtervolging kreeg hij toch een startbewijs voor Milaan op de 1500 meter.
“Het hele jaar ben ik de enige Nedelander die op deze afstand met eremetaal thuiskomt, dat wilde ik vandaag koste wat kost laten zien. Vanaf meter één, door 23 laag te openen. Vervolgens kwam ik op mijn op een na beste opening uit, alleen tijdens het wereldrecord was ik sneller dan 23,05.” Tot zijn eigen verbazing was Nuis daarmee zelfs zevenhonderdste sneller dan Stolz. “Ik dacht dat ik op geen enkel punt van hem kon winnen, meer ik heb sneller geopend. Dat mag ook in de krant.”
De laatste ronde werd een marteltocht. “Ik heb gevochten als een leeuw, ik ben supertrots. Ik heb niets laten liggen en kom wederom met een medaille thuis. In Milaan ga ik weer zo hard mogelijk van start en dan zien we wel. Het doel? Podium!”
