Na de Spelen nóg een medailledouche, op het WK...

1500 meter mannen

1. Jongun Rim (Kor)
2. Thomas Nadalini (Ita)
3. Stijn Desmet (Bel)

10. Friso Emons
15. Kay Huisman
31. Teun Boer

Jens van ’t Wout, olympisch kampioen op deze discipline, liet de slijtageslag die de 1500 meter doorgaans is, aan zich voorbijgaan. Hij was in de aanloop ziek geweest, miste vrijwel alle trainingen in Nederland en gaf de voorkeur aan de twee andere individuele nummers. Het drietal dat wel in de baan verscheen, moest knokken om te overleven. Met name Kay Huisman verraste in positieve zin: als pure sprinter werd hij al snel veroordeeld tot de herkansingen, maar slaagde er vervolgens in die twee schiftingen te overleven en zo de halve finale te bereiken. Met het rijden van de B-finale voltooide hij een belangrijke, persoonlijke missie.

1000 meter vrouwen

1. Gilli Kim (Kor)
2. Xandra Velzeboer
3. Elisa Confortola (Ita)

11. Michelle Velzeboer

De vrouw die altijd levert en daarom bezig is een (voor de concurrentie) angstaanjagend palmares op te bouwen. Was het een schande dat de lepe Gilli Kim, ook niet de eerste de beste in het vrouwenveld, de Culemborgse Xandra op de streep verschalkte? Nee, wel enorm zonde. En dat was ook aan haar gezicht en reactie af te lezen.

500 meter mannen

1. Steven Dubois (Can)
2. Jens van ’t Wout
3. Furkan Akar (Tur)

56. Melle van ’t Wout (penalty)

Shorttrack is sensatie, en dat bood de strijd op de kortste afstand in geuren en kleuren. Niet voor het eerst was er een hoofdrol voor de ‘aal uit Sintjohannesga’, de ongrijpbare en onnavolgbare Jens van ’t Wout, die tijdens de halve finale nog in het zicht van de finish crashte met de Turk Akar. Het race-incident, zoals de jury het voorval omschreef, had geen nadelige gevolgen, want beiden gingen door naar de finale. Van ’t Wout moest echter vanaf startpositie 4 alle duivels ontbinden en zijn trukendoos opentrekken om ‘op z’n Melles’ naar het zilver te racen.

Relay vrouwen

1. Nederland
2. Italië
3. China

Om door een ringetje te halen, de route richting het zo door de vijf vrouwen begeerde goud. Niemand verzaakte een moment, maar Xandra Velzeboer toverde weer met flitsende passeermanoeuvres die de rivalen wanhopig maakten. Wat in Milaan jammerlijk mislukte, draaide nu uit op een magistrale triomf.

Mixed relay

1. Italië
2. Canada
3. België

Nederland (penalty)

Niet te lang bij stilstaan, al was het een desastreuze wedstrijd voor de oranje brigade. Vuil ijs veroorzaakte materiaalschade bij Xandra Velzeboer, die daardoor ‘onstuurbaar’ werd op haar messen. De koppositie was zo snel vergeven en toen Velzeboer in de wisselzone ook nog een Koreaanse tegenstander schepte, was het drama compleet: penalty.

1500 meter vrouwen

1. Gilli Kim (Kor)
2. Xandra Velzeboer
3. Corinne Stoddard
4. Michelle Velzeboer

Wat een fenomeen, die kleine Koreaanse Gilli Kim. Eerst afwachten, dan versnellen en het complete veld in verbijstering achterlaten: de methode is bekend, maar niemand die er een weerwoord op had. Ook de sublieme Xandra Velzeboer niet; amper hersteld van het grote verdriet om de verloren mixed relay richtte ze zich weer op, om een zilveren beloning te krijgen die als goud aanvoelde.

1000 meter mannen

1. Jongun Rim (Kor)
2. Jens van ’t Wout
3. Niall Treacy (GBR)
4. Melle van ’t Wout

De Olympische Spelen waren niet zijn toernooi, het WK voor eigen volk ontpopte zich eveneens tot een horrorfilm zonder weerga, wél besloten met een bijna surrealistisch happy end (winst op de relay mannen) voor William Dandjinou. Hij viel, verzamelde penalty’s en zag zo een wereldtitel aan zijn neus voorbijgaan op de individuele nummers. En daar profiteerde Jens van ’t Wout heerlijk van, want als derde gefinisht werd hij mooi ‘opgepimpt’ tot winnaar van het zilver.

500 meter vrouwen

1. Xandra Velzeboer
2. Selma Poutsma
3. Chiara Betti (Ita)
4. Michelle Velzeboer

Dit had een Dutch trio moeten zijn. Zoals Michelle Velzeboer over het ijs scheurde: een genot voor de fans, een crime voor haar opponenten. Totdat... ja, totdat Michelle weer eens tegen de vlakte ging en zichzelf de zekere finaleplaats door de neus boorde. Dat deed pijn in de familie. Zus Xandra liet zich er niet door van de wijs brengen. Ze liet teamgenoot Selma uitrazen, waarna ze ‘zoals altijd’ langs glipte en de vierde wereldtitel op de 500 meter greep. Even geweldig als (bijna) vanzelfsprekend…

Relay mannen

1. Canada
2. China
3. Italië
4. Nederland

Vallen en opstaan, en doorgaan. Ja, helaas naar de B-finale, waarin TeamNL liet zien dat er niets mis was met de vorm. Alleen, shorttrack is ook een kwestie van overeind blijven in de hectiek en dat lukte de ploeg van Niels Kerstholt niet helemaal…