De week van huldigingen en feesten hadden zijn tol geëist bij Mulder. "Ik heb de hele week alleen maar handen geschud en mensen gezoend. Als ik hier top had willen presteren had ik al die huldigingen niet moeten doen. Maar geen haar op mijn hoofd, en dat zijn er niet zo veel, die daaraan heeft gedacht."
Zodoende begon Mulder vermoeid aan het toernooi. Zowel fysiek als mentaal was de fut eruit, maar het was tot zijn eigen verbazing genoeg voor de titel. "Toen ik wakker werd vanochtend dacht ik niet: ik ga voor de titel. Maar de 500 meter viel me heel erg mee."
Ook zijn coach Gerard van Velde bleef hem opjutten. "Gerard zei: ‘Als je deze wint heb je dit seizoen alles gewonnen’", vertelde Mulder. "Dit is een onvergetelijk seizoen."
Van Veldes peptalk hielp. "Vandaag was misschien een beetje een moetje, al was het nog steeds gaaf. Maar ik heb ontzettend hard gevochten en ik ben blij dat ik dat dus ook goed kan."
Met de nationale sprinttitel vulde Mulder een van de weinige witte vlekken op zijn palmares. "Alleen de WK afstanden en een wereldrecord ontbreken nog. Maar ook daarnaast blijven er altijd dingen om te wensen. Ik heb mijn olympische titel misschien wel binnen, maar ik ben nog lang niet klaar."
In de nabije toekomst wachten nog twee Essent ISU World Cups, maar voor het zover is gaat Mulder eerst rusten. "Ik ga twee dagen in bed liggen. Niets anders doen."