Een klassering in de top-6 was de inzet van de wedstrijd in Noorwegen. Op het eerste gezicht leek dat geen zware of onoverkomelijke opdracht, maar de vorm van de opgeroepen acteurs (Beau Snellink, Chris Huizinga en Marcel Bosker) gaf nou geen aanleiding om het ploegengevecht met een overdosis vertrouwen tegemoet te zien. Snellink stelde ronduit teleur op de vijf kilometer (veertiende), Huizinga vond zijn rit (tiende plek) nog redelijk en Bosker (vijfde in de B-divisie) meende dat hij de weg omhoog weer was ingeslagen.
Dat optimisme kwam er in de race aardig uit. Slechts Amerika, nu al tot iedereen gebombardeerd tot olympisch kampioen en opnieuw eenvoudig winnend in deze wereldbeker, en de Italiaanse ploeg konden Oranje van zich afhouden. TeamNL klom zo van de vijfde positie naar de tweede in het klassement om de World Cup.
"Heel fijn dat we de startplaatsen voor de Spelen nu binnen hebben. Op dit zware ijs als derde finishen bewijst dat we momenteel beter zijn geworden dan een aantal landen dat er hier wat doorheen zakt. Dit is de tweede team pursuit op een rij die we prima hebben gereden. Het enige dat jammer is dat de Italianen nog voor ons zijn geëindigd. Die hadden we kunnen pakken", oordeelde Snellink.
Dan de vrouwen. Dat was voor Kim Talsma een World Cup-debuut om heel snel te vergeten, maar bij haar zullen de dertig seconden die ze schaatsend volbracht in de team pursuit nog wel even in het hoofd blijven ronddwalen. Voor ze er erg in had tuimelde ze op het ijs, gleed naar het middenterrein van het Vikingschip en besefte dat dit geen goede beurt was geweest.
Ze had het geluk dat haar valpartij in de eerste ronde van de ploegenachtervolging geen nadelige gevolgen had voor de rush naar Milaan. TeamNL stond in de veilige zone van het World Cup-klassement, en kreeg voor de laatste plaats in de uitslag meer dan voldoende punten (34) om zich bij de eerste zes landen te handhaven. Op de Winterspelen is de wereldkampioen erbij, maar wacht waarschijnlijk niet de best denkbare tegenstander. Want in Milaan wordt er volgens een knock-out-systeem gewerkt, en de sterkere naties wil je doorgaans pas later tegenkomen.
Talsma hield het niet droog na de wegglijder, toen het trio (met Marijke Groenewoud op het laatste moment aan de ploeg toegevoegd ten koste van Melissa Wijfje) zich bij de NOS meldde. "Dit is balen", begon de Friezin met gebroken stem. "Als je hier mag meedoen, wil het goed doen. En niet vallen, dat is logisch. Wat er precies is gebeurd kan ik niet vertellen. Ik denk dat ik mezelf haakte of zo. Ineens lag ik."
Het gelegenheidsdrietal was te kort onderweg om te beoordelen tot welk resultaat het zou hebben geleid. De belangrijkste conclusie was dat de DNF geen onherstelbare schade had veroorzaakt. "We zitten nog aan de goede kant", aldus Antoinette Rijpma-de Jong. Talsma, tot slot: "Dit was ondanks de val een goede ervaring. Dat het is mislukt, is jammer, maar daar leer ik ook weer van."
