Olympisch goud op de 500 meter, olympisch brons op de 1000, het betekende dit seizoen niet zoveel voor Mulder, behalve misschien dat het hem soms een beetje een last werd. De aandacht van media en publiek die hij na zijn olympische successen zo gekoesterd had, stond hem ineens tegen. Als hij slecht reed dan moest hij telkens voor de camera’s verschijnen om dat uit te leggen. “Het gaat niet goed en iedereen ziet het”, zegt hij.
Die aandacht werd hem in Thialf bij de KPN NK Afstanden eind december even te veel. Na een tegenvallende 500 meter vluchtte Mulder van het middenterrein. Hij liep de wachtende journalisten voorbij. “Dat is niets voor mij”, erkent hij. “Ik vind ook dat je als je verliest wel je verhaal moet houden.”
Eventjes was Mulder niet de sociale kerel, maar koos hij voor zichzelf. “Ik dacht op dat moment: dat gaat mij niet helpen.” Om dezelfde reden meldde hij zich af voor de kilometer. “Ik dacht: er valt niets meer te halen.”
De knop ging om. Mulder veranderde zijn ambitie voor dit seizoen. Het draaide niet meer op bijvoorbeeld het KPN NK Sprint van komend weekend of het WK Sprint van dit seizoen, maar om volgend jaar. “Mijn hoofddoel is de 500 meter op het WK van volgend jaar.”
De schaatsen gingen niet in de kast, integendeel. In overleg met coach Gerard van Velde besloot Mulder om juist weer stevig te gaan trainen. Fysiek was dat niet eens zo nodig. “Ik ben fysiek net zo goed als tijdens de Spelen, maar dat meten ze op de fiets, niet op het ijs.”
De uitdaging lag met name in zijn techniek. De bochten liepen niet. “Ik had op links bijna geen contact meer met het ijs, maar met rechts wel. Dat moest in balans komen.” Dat lukt hem steeds beter door heel secuur met zijn techniek aan de slag te gaan. Elke keer werkte hij een soort checklist af. “Het zit in mijn systeem, maar het kwam er niet uit.”
Bij de trainingswedstrijd in Thialf kon Mulder bijna overal op zijn lijstje vinkjes zetten. “En dat is het doel voor komend weekend: meer van dat soort races rijden.”
Het blijft voor Mulder een beetje een raadsel hoe hij zijn bochtentechniek is kwijtgeraakt. “Misschien is het erin geslepen toen het in de zomer niet top ging”, zegt hij. Maar hij houdt zich er nu niet te veel mee bezig. “Of het nu aan mijn techniek lag, mijn materiaal of dat het mentaal was, weet ik niet, maar ik weet wel dat het nu wel weer gaat.”