Daaruit blijkt dat hem door de medici is verteld dat de ingreep aan de zogenoemde brughoektumor - die twee jaar geleden werd ontdekt - mogelijk zou leiden tot gehoorverlies. Een operatie bleek onvermijdelijk, toen bij een controle in augustus bleek dat de tumor was gegroeid. Dat merkte hij zelf doordat zijn gehoor van het rechteroor was afgenomen. Op vrijdag 31 oktober moest hij zich melden in het Nijmeegse Radboud Universitair Medisch Centrum. ‘Een van de engste gevoelens die er is: het wakker worden uit de narcose, zonder te weten wat je nog kunt', zo doet hij zijn verhaal.
'Is mijn aangezichtszenuw verlamd?
Kan ik nog slikken?
Heb ik nog gevoel in mijn gezicht?
Kan ik nog horen?
‘De kans was groot dat mijn gehoor zou verdwijnen’, vertelt Mulder. ‘En inderdaad, ik ben doof geworden aan een kant’. Die trieste constatering laat hij meteen volgen door: ‘Maar het gevoel van kunnen lachen, je ogen dichtknijpen, je wenkbrauwen optrekken en je tanden laten zien…., dat is onbeschrijflijk fijn. De operatie is geslaagd’.
Even verder deelt hij mee dat de acceptatie van doof zijn stap voor stap moet komen. ‘Of ik er nog mee kan zingen? Dat zal ik snel ondervinden – en ik ga er mijn uiterste best voor doen’, zo zegt hij, verwijzend naar een grote hobby die hij na zijn schaatscarrière heel serieus heeft opgepakt.
