Of het ook zo is? “Ja, dat denk ik wel”, merkte de olympisch kampioen van Milaan op de mass start op. Groenewoud trok zich een kleine week geleden terug uit het Daikin NK Allround na een sterke 500 meter en drie kilometer. “Ik weet genoeg”, was toen de reactie. En donderdagavond? “Oh”, kwam er glimlachend uit haar mond, “ik ben niets wijzer geworden hoor. Dit was lekker rijden, zoals ik dat de hele week heb kunnen doen.”
WK-waardig voelde Joy Beune zich net zo goed, vijf meter verderop. “Ik ben de regerend kampioen allround en zou graag mijn titel willen verdedigen. Al voelt het een beetje raar om nu nog een wereldkampioenschap te rijden. De Spelen was het hoogtepunt van het seizoen. Ik zat vanmiddag in de tuin en toen dacht ik het is lente! Van de zon in mijn gezicht na de winter werd en word ik heel blij. Het is alleen gek om dan te moeten schaatsen. Ik was nog thuis en vertrek zo meteen pas naar het hotel waar we met het team verblijven. Dan zal de flow van het WK wel komen. Dat idee had ik helemaal niet”, aldus de winnaar van olympisch zilver op de ploegenachtervolging.
Vooruitblikken op de vierkamp die wacht betekent ook de tegenstanders wat monsteren. Het was allemaal niet zo moeilijk: Groenewoud en Beune lepelden dezelfde namen op: Ragne Wiklund, Valërie Maltais, Miho Takagi, wellicht Francesca Lollobrigida. “En Joy en Antoinette natuurlijk”, roept Marijke, terwijl Beune automatisch ‘Marijke en Antoinette’ als niet te missen namen naar voren schoof. “Er is een hoop kapers op de kust”, beweerde Beune. “Nee, ik noem ze niet in een volgorde van wie er de gevaarlijkste is. Dat zien we aan het einde van het weekend wel”, reageerde Groenewoud.
Beune greep in 2024 het WK-goud door een zeer regelmatige serie. Tiende op de 500 meter liet ze volgen door drie ritzeges. “De manier waarop ik het kampioenschap nu aanpak, wijkt niet af van toen: per afstand goede races schaatsen. Dat is belangrijk met dit deelnemersveld, want je kunt je niet veel slippertjes permitteren.” Op de Spelen liet ze duidelijk blijken dat ze erg tevreden was met het zilver. “Vooropgesteld, ik ga voor goud, en als ik dan hier zilver zal behalen, dan zal ik balen, mits het de hoogst haalbare prijs is.”
Die tweede plaats was in 2024 voor Groenewoud. “Om te winnen moet je vier sterke afstanden rijden. Op dat WK was de 1500 meter heel slecht. Ik stond aan de leiding na de eerste dag, maar verklootte het door die afstand. Mag deze keer niet gebeuren. Dat moet lukken hoor, omdat we nu weer in Heerenveen rijden en daar gaat het altijd goed. Dankzij de twee races van het NK heb ik er vertrouwen in.”
Net als Beune. Ze heeft de voorbije dagen niet liggen woelen in bed van de spanning, zoals dat het geval was voorafgaand aan het Olympisch Kwalificatietoernooi. “Natuurlijk zou ik mijn titel kunnen verliezen. Het is echter al zo’n bewogen seizoen geweest waarin ik al veel te incasseren heb gekregen, dat ik meer iets heb van: ik ga nu lekker schaatsen, vier knappe races rijden en daarvan genieten zonder al te veel de druk te willen voelen. Voor een carrière is het goed dat je soms tegenslagen kent, daar leer je van. Ik heb moeten verwerken dat ik niet aan de olympische 1500 meter mocht meedoen, terwijl dat m’n beste afstand is. Dat zijn dingen waar je mee kunt zitten, die zwaar zijn en die ook oneerlijk kunnen voelen. Maar ja, daar moet je mee leren omgaan en verdergaan met je leven, al heeft me dat veel gekost dit jaar.”
Ze haalde de vierde plaats op drie kilometer tijdens de Spelen aan. “Toen voelde ik me een beetje lamgeslagen en wist niet goed meer wat ik moest voelen. Alle emoties waren al gepasseerd, zodat ik op een gegeven moment dacht van nu is het goed zo. Dat was nieuw voor me. Zo word je elke dag weer wijzer. Maar nu wacht er een heel mooie titel die ik wil verdedigen. Daar doe ik alles aan. Ik voel me goed en heb er zin in.”
