De verrassing van de eerste seizoenshelft wist de afgelopen dagen geen enkel WK-ticket te veroveren. Ook een ticket voor het EK allround ging aan haar neus voorbij. En dat doet pijn. “Het is gewoon zwaar kut. Ik heb vlak na de rit wel een paar traantjes gelaten ja”, vertelt ze eerlijk. Maar inmiddels kan de 21-jarige Wijfje weer een beetje lachen. “Ik kan nu wel blijven huilen, maar daar wordt het NK allround over drie weken ook niet beter van.”
Een verklaring voor het mislopen van deze tickets heeft ze niet meteen, al heeft ze wel een vermoeden. Op de eerste dag van het toernooi kon ze geen vuist maken op de 1500 meter en dat heeft haar zelfvertrouwen niet goed gedaan. “Op die afstand heb ik het aan alle kanten laten liggen. Ik denk dat ik dat gevoel heb meegenomen naar de volgende dagen. Ik ben er teveel in blijven hangen. Dat mag niet meer gebeuren, hier moet ik van leren.”
Ze heeft na de eerste dag op haar eigen manier het hoofd proberen leeg te maken. Afleiding is namelijk enorm belangrijk, stelt Wijfje. “Gezellig met teamgenootjes wat drinken of een potje kaarten. Ha, en vliegtuigjes vouwen van de startlijsten. Maar helaas vlogen die niet.” Wijfje lacht er nu om, maar van binnen voelt ze zich ellendig. “Ik heb helemaal niks. Dit voelt voor mij als falen.”
Hoe snel kan het tij keren. Begin van de maand won de jongeling nog brons bij de wereldbeker in Thialf op de 5 kilometer. Vrijdag werd ze op die afstand laatste. “Ik kan het ook gewoon, dat laat ik in de training ook elke keer zien. Jammer dat het er nu niet uitkomt.” Is het NK allround over drie weken nu het enige wat overblijft? “Dat klinkt ook zo triest, maar daar moet ik gewoon goeie races rijden. En anders zijn er nog genoeg andere wedstrijden die ik kan rijden. Ik laat m'n kop niet hangen, jullie zijn nog niet van me af!”
Wijfje houdt woord, want enkele uren later pakt ze verrassend het zilver op de mass start. Lang leek ze op weg naar een stunt, maar ze werd in de slotmeters nog net voorbijgestreefd door Irene Schouten. “Ik zei toch dat jullie nog niet van me af waren”, zegt ze lachend na afloop van de race. “Het is gaaf om zo dit toernooi af te sluiten. Het maakt mijn voorgaande races niet goed, maar ik kan wel met een beter gevoel naar huis.” En de algehele conclusie? “Een slecht gevoel met een zilveren randje.”