Manon Kamminga kwam solo aan onder de Brandenburger Tor, maar was flink gehavend van een valpartij. "Halverwege de wedstrijd reed ik toevallig op kop van het peloton toen de motor voor mij hard afremde voor een bocht. Ik besloot buitenom te gaan, maar werd de bocht uitgeslingerd. Ik kwam hard ten val met mijn hoofd op de stoeprand", aldus Kamminga.
Bij de val wisten slechts vier rijdsters overeind te blijven. Kamminga krabbelde snel op en begon aan de inhaalslag. "Ik stond direct op omdat ik achter die motor aan wilde. Ik was zó boos, kon mij nog net beheersen om hem niet van zijn motor te trekken."
Kort daarna kon Kamminga de aansluiting vinden en er vormde zich een kopgroep van zes.. "Toen we net weer onderweg waren haalde een groep mannen ons in. Je mag er niet direct achter gaan zitten, maar vond het wel een lekker tempo om vlak achter te blijven."
In haar schaduw zag de Heerenveense dat de medevluchters het zwaar hadden. Ze besloot weg te springen en ging naast de groep mannen rijden. "We gingen een beetje om elkaar heen skeeleren. Haalden elkaar telkens in. Vlak voor de finish ben ik nog eens aangegaan om de winst veilig te stellen", legt een tevreden Kamminga uit.
Als tweede eindigde de Duitse Katharina Rumpus en Elma de Vries mocht bij de prijsuitreiking de bronzen medaille in ontvangst nemen. Voor Sharon Hendriks liep de valpartij het beroerdst af. Zij werd afgevoerd naar een ziekenhuis in de Duitse hoofdstad.
Bart Swings kwam net als Kamminga solo aan in de 42,1 kilometer lange wedstrijd. Hij zat al kort na de start in de ontsnapping en sprong vijftien kilometer voor de finish weg.
Achter Swings eindigde Severin Widmer als tweede en werd Gary Hekman derde. De marathon bij de mannen werd afgelegd in een wereldrecordtijd van 58 minuten en 10 seconden.