“Ik mag niet klagen, nee”, is dan ook de eerste reactie van de 29-jarige rijdster. Op het wit uitgeslagen ijs van De Uithof heeft ze zojuist de massasprint bedwongen. Na de veelvraat Kim Talsma en de kersvers afgestudeerde masterstudente Maaike Verweij volgt Gremmen, fulltime biomedicus. Net als de rest van haar team combineren de rijders van Team Turner namelijk hun schaatscarrière met een voltijd baan in de medische wereld.

Voor Gremmen was haar studie en opvolgende verhuizing dan ook de reden dat ze pas op 29-jarige leeftijd de stap naar het hoogste niveau wilde zetten. Tot haar eigen verbazing heeft ze de overstap naar de topdivisie uitstekend verkeerd. Bij de beloften wist ze in zes jaar in totaal drie wedstrijden te winnen, na twee podiumplaatsen tussen de grote namen lijkt zelfs daar de overwinning binnen bereik.

“Het was best spannend om te debuteren. Ik hoopte voorin mee te kunnen rijden, maar toen bleek dat ik redelijk makkelijk in de top tien kon rijden. Zelfs het sprinten gaat me goed af. Hartstikke mooi.” In het kielzog van Gremmen laat ook de rest van de ploeg zien over een goede vorm te beschikken. “Het gaat veel beter dan we allemaal hadden verwacht”, verklaart Gremmen. “Ook al hebben we vrij veel nieuwe mensen in het team, we rijden de wedstrijden makkelijk uit en de resultaten volgen nu ook.”

Manon Gremmen
"We levellen heel goed met elkaar." | Foto: Neeke Smit

Als ‘oudere’ rijder – “Au! Maar dat mag gezegd worden, ja” – is ze intussen helemaal op haar plek in de topdivisie. “De wedstrijden zijn leuker, omdat er meer gebeurt. Bij de beloften vecht iedereen hard voor zijn plekje, ook op plek 40. Hier gaat iedereen coulanter met elkaar om. Er mag wat meer rijden en er gaat vaker een kopgroepje rond.”

Het gaat dus boven verwachting goed met Gremmen en Team Turner. De vrouwen trainen doorgaans elke dinsdag gezamenlijk in Utrecht, samen met de mannen van GroenehartSport. Omdat het hele team in hetzelfde schuitje zit, gaan de rijders coulanter met elkaar om als er eens iemand afwezig is vanwege een nachtdienst. Ook dan zorgen ze dat ze elkaar opzoeken, zodat niemand alleen hoeft te trainen.

“Op die manier levellen we heel goed met elkaar”, geeft Gremmen aan. “We hebben allemaal veel intrinsieke motivatie en doorzettingsvermogen, willen het beste uit onszelf halen in onze maatschappelijke carrière en in de sport. Daardoor voelen we elkaar heel goed aan en kunnen we onze prestaties naar een hoger niveau tillen.”

Met de podiumplaatsen van Gremmen zijn de eerste dromen voor dit seizoen al verwezenlijkt. De volgende doelen dienen zich echter al aan. Over minder dan twee maanden reist het peloton namelijk af naar Oostenrijk voor de wedstrijden op de Weissensee. “Het doel van het team is een keer op het bruggetje te staan (het podium te halen, red.). Op kunstijs is dat intussen gelukt, dus wie weet …”

Bekijk hier de uitslagen.

Liset Speelman wint bij de beloften

Liset Speelman wint bij de beloften in Den Haag
Doel bereikt voor Liset Speelman, die volgend jaar in de topdivisie hoopt te rijden. | Foto: Neeke Smit

De laatste zestig ronden van de avond in Den Haag waren voor rekening van de beloften vrouwen. Op het zware ijs wisten acht vrouwen een ronde voorsprong te bemachtigen, al was dat met de finish in zicht. Liset Speelman was vervolgens de snelste in de sprint. Sterre Kuijs en Marinda Pierik eindigden op de plekken twee en drie.

Voor Speelman was het haar eerste overwinning voor de ploeg waar ze een van de grondleggers van is. Samen met haar vader, die tevens naamgever en hoofdsponsor is, en Robert Post kwam het project van de grond. Wat begon op een parkeerplaats bij Van der Valk is intussen uitgegroeid tot een team met achttien rijders. Achter de schermen vervult ook Liset een grote rol in de omkadering, door trainingskampen te organiseren, kleding te regelen, de social media te bedienen en een deel van de administratie te doen.

Voor volgend jaar is de ambitie hoog, met een topdivisieteam bij zowel de mannen als de vrouwen. Speelman zelf hoopt ook op promotie. “Vorig jaar reed ik al een paar keer podium en zat ik zelfs een keer een paar tienden van de winst. Volgend jaar wil ik naar de topdivisie en dan is het fijn om een overwinning bij de beloften op zak te hebben.” Tot nu toe ging het nog niet heel goed, maar in Den Haag kwam de ommekeer. “Op 300 meter ging ik aan en zag ik niemand meer voor me op de eindstreep. Doel bereikt!”