“Het was gewoon een goede rit”, zegt hij, "Dan lijkt het ten opzichte van de concurrentie natuurlijk alsof het niet zwaar is, maar ook wij moeten er hard voor rijden."
Ook Koen Verweij, die eerder op de dag nog het brons pakte op de 1500 meter maakte deel uit van de Nederlandse trein. “Natuurlijk voel je je benen na zo'n 1500, maar het ging eigenlijk wel aardig", zegt hij. "Dit is voor nu gewoon een goede tijd, we hebben gewonnen en daar zijn we heel tevreden mee.”
Terwijl zijn teamgenoten in Sotsji nog het goud binnensleepten was de WK Afstanden voor Douwe de Vries een primeur. Kramer en Verweij vierden de overwinning vanaf het bankje, terwijl De Vries uitbundig stond te springen met de Nederlandse fans. “Voor die gasten is het natuurlijk ook mooi, maar als je Koen of Sven naar hun eerste titel vraagt zeggen ze ook: 'Super'."
De Vries is vooral blij met de voorspoedige weg richting de WK. “Al die plaatsingswedstrijden, dat dat gewoon een keer lukt”, zegt hij. “Ik zat er vaak net naast of dan valt het net niet goed. Dan rijd ik de ene wedstrijd knoeperhard, maar dat is dan net de verkeerde. Nu reed ik precies op het goede moment hard”, vervolgt hij.
Kramer gaf na zijn afmelding op de tien kilometer aan te hebben moeten kiezen tussen de individuele afstand en team pursuit. "Voor mij was het sowieso al een moeilijke keuze", zegt hij. "Je wilt uiteindelijk ook de tien kilometer rijden, maar je maakt een afweging wat de beste keuze is."
Spijt van zijn keuze voor de team pursuit heeft Kramer niet. “Ik laat niet graag mijn team in de steek. Ik vind het leuk om met die gasten zo'n wedstrijd te rijden, dat geeft een goed gevoel.”
Of samen winnen ook leuker is dan individueel? “Het is in ieder geval leuker om te vieren”, lacht Kramer.