“Dit is een mooie bronzen plak, maar ik denk dat het veel beter had gekund”, stelde Knegt na zijn wedstrijddag. Net als in de andere races nam de 25-jarige Fries direct na de start in de finale de leiding. Al snel sprongen de Russen Vladimir Grigorev, in Sotsji goed voor olympisch zilver op deze afstand, en Semen Elistratov voor de Nederlander.
“Ik ben in de tang genomen door twee Russen”, keek Knegt terug. Het tweetal voerde het tempo ronde voor ronde op. Eerst deed Grigorev het kopwerk, halverwege werd hij professioneel afgelost door teamgenoot Elistratov. “Die Russen konden precies volgens plan rijden. En die Canadees voor mij schaatste alleen voor plaats drie. Dat was jammer.”
Knegt zocht wel naar de gaatjes om te kunnen passeren, maar verspeelde daarmee ook teveel energie. “Die anderen waren voor me alleen maar aan het slalommen. Maar ik maak in het begin zelf de fout”, is de regerend Europees kampioen eerlijk. “Op kop reed ik niet hard genoeg door. Ik begreep van Jeroen Otter dat er geen aanval kwam, maar ze kwamen toch. Als je in één ronde van de kop naar plaats vier terugvalt, dan ben je niet aan het opletten.”
Zijn grote tegenstrever van twee weken geleden in Dordrecht, zesvoudig wereld- en olympisch kampioen Viktor An, bleef in de halve finales steken. Net als die andere grote naam uit Canada: drievoudig olympisch kampioen Charles Hamelin. In die zin lag de weg op de kilometer open voor een eerste wereldbekerzege van Knegt.
Bovendien haalde hij vertrouwen uit zijn twee kwalificatieraces, waarin hij vanaf kop scherpe tijden op de klok zette (1.25,5 seconden). “Ik had de hele dag al het gevoel dat ik kon winnen. Of zij er nou bij zitten of niet. Maar ik word klem gezet, dat hoort bij de sport.”
Voor Knegt was het zijn zevende individuele finale en ook zijn zevende individuele plak in de wereldbeker. Knegt in de eindstrijd staat garant voor succes. “Als je in de finale staat en je haalt geen medaille, dan doe je iets niet goed”, stelde hij. “Ik ben altijd gebrand op een plak. Nu was brons het hoogst haalbaar.”
Op de aflossing moest Knegt in de laatste ronde nog even de meubels redden. Vier ronden voor het einde vloog oranje bij een mislukte wissel zomaar van plaats één naar vier. “Ik moest van ver komen. Het scheelde twaalf foto’s van de fotofinish”, doelde Knegt op het verschil van zesduizendste van een seconde op de finishlijn met de Canadese ploeg. Nederland kwalificeerde zich met een tweede plaats voor de finale.