De Russen roken hun kans en hadden Knegt op de sprint de genadeslag willen toedienen. Klassementsleider Semen Elistratov lag op kop, met zijn adjudant Dmitry Migunov in zijn spoor. De ideale uitgangspositie om de concurrentie af te houden. “Ik kon ternauwernood de aansluiting houden”, keek Knegt terug.
Maar op het moment dat Elistratov een slippertje maakte, nam zijn intuïtie de overhand. “Ik wist dat dát mijn kans was en kon mooi binnendoor stappen”, aldus Knegt, die in één actie beide Russen verorberde.
En dat in een race waarbij zijn rechterschaats, de schaats die het hele weekeinde al problemen geeft, niet liep. “Mijn schaats liep op het kopblok gewoon rechtdoor. Maar als je mes niet het juiste doet, dan moet je er het beste uithalen”, grijnsde Knegt. “Een 500 meter heb ik nog nooit gewonnen. Dat verwacht niemand. Ik geef nooit op.”
Met het goud is Knegt weer terug in de race. Op de 1500 meter pakte hij, door het missen van de eindstrijd, slechts één punt met het winnen van de B-finale. Elistratov heeft, met vijfenvijftig punten, twintig punten voorsprong in het klassement op de Nederlandse titelverdediger. “Deze stap had ik nodig om de aansluiting te vinden”, zei Knegt, die luid juichend over de streep gleed.
De reden voor zijn falen op de 1500 meter zoekt Knegt in zijn puzzel naar het juiste materiaal. Al weken is hij aan het experimenteren, want Knegt wil een stijvere schoen om met rechts nog beter te kunnen sturen. “We zoeken de perfecte schoen en als we denken dat we dat nu moeten doen, dan doen we het nu. Er komen nog meer grote toernooien aan”, verklaart Knegt, die in de schoenen waarmee hij wereldkampioen werd zijn hak tijdens het schaatsen kon optillen.
De stijvere rechterschoen stelt hem dit weekend voor een grote uitdaging. Aan de ene kant heeft Knegt een pijnlijke enkel met drukplekken en wondjes overgehouden aan de dag van gisteren. Het zorgde ervoor dat Knegt voor het eerst een pijnstiller slikte voor de start van de wedstrijd. “Ik neem nooit iets tegen de pijn, vandaag een aspirientje. Maar ik voelde me helemaal slap”, vertelde Knegt. “Daar ga je misschien toch bij nadenken.”
Aan de andere kant heeft hij door het continue wisselen in materiaal het gevoel voor zijn techniek een beetje verloren. “Dit is niet iets van deze week. Het speelt al weken. En als rechts niet lekker loopt, dan ga je sneller op links overstappen. Mijn techniek is dusdanig anders, dat ik gewoon vol liep op die 1500 meter. In Nagoya schaats ik nog makkelijk naar een tijd van 2 minuut 14, nu schaats ik 2 minuut 19 en komen ze me aan alle kanten voorbij gevlogen.”
Waar Knegt het liet liggen op de 1500 meter, zorgde Freek van der Wart onverwachts voor succes. De voormalig Europees kampioen versloeg zijn ploeggenoot in de halve finales en schaatste naar het brons, achter Elistratov en de Hongaar Sandor Liu Shaolin. “Ik was alert en heb vroeg de aanval gekozen. Dat loont”, concludeerde Van der Wart tevreden.
Ook voor de Zoetermeerder ging het juist op zijn favoriete afstand mis. Vlak na het veroveren van het brons waarvoor hij diep moest gaan, stond de kwartfinale van de 500 meter alweer op het programma. “Als je als sprinter zo in het zuur gaat, dan is zo’n eerste rit op de 500 meter heel lastig”, verklaarde Van der Wart, die zich gelijk in de kwartfinales verslikte in een inhaalactie van de Brit Jack Whelbourne.
“Achteraf had ik net wat meer geduld moeten bewaren. Daar baal ik onwijs van, ik heb veel punten laten liggen”, stelt Van der Wart, die in het klassement na twee afstanden de vierde plaats inneemt met dertien punten. “Het is gunstig dat Sjinkie heeft gewonnen. Op de 1000 meter kan alles nog. De titelstrijd ligt nog open. Het wordt leuk morgen.”