De eerste kilometer van de dag leverde de voormalig Europees kampioen de welkome toegang tot de halve eindstrijd op, maar ook problemen met zijn materiaal na contact met de Zuid-Koreaan Sin. “Ik heb vandaag drie duizend meters gereden, elke rit op een ander rechtermes”, kon Knegt er wel om lachen.
Het leverde hem de nodige moeilijkheden op. In de halve eindstrijd liep het voor geen meter, het nieuwe ijzer in de finale beviel hem een stuk beter.
“In de halve finale had ik moeite met aansluiten, had ik geen goede druk op rechts en kon ik niet sturen om acties te maken. Dus daar had ik een beetje geluk”, kijkt Knegt terug. “Het is niet eenvoudig, maar je moet je aanpassen. Erop vertrouwen dat je messen goed zijn en als blijkt dat het anders is er het beste van maken.”
‘Het beste ervan maken’ leidde uiteindelijk naar het zilver, achter drievoudig olympisch kampioen Charles Hamelin. Inclusief een Nederlands record. Knegt lag de hele race in derde positie.
“Ik zat steeds te loeren op foutjes. Ik voelde dat ik de benen had om in te halen, maar er was nergens ruimte om te passeren. Dus het was wachten, wachten, wachten”, kijkt Knegt terug. “In de laatste ronde kon ik mooi binnendoor.”
De winnaar van olympisch brons in Sotsji presteerde nog nooit zo constant in de wereldbeker. Drie wedstrijden leverden hem vier individuele plakken en zilver op de relay op. “Het is een goede score. Als je hard traint, krijg je zulke resultaten. Bovendien bouw ik steeds meer ervaring op.”