Toch had ze niet de neiging om de handdoek in de ring te gooien. “In de trainingen en in de wedstrijden die ik wel reed ging het beter dan vorig jaar. Ik had dus nog zeker de drive om door te gaan.”
De 37-jarige heeft wel lessen geleerd uit vorig seizoen. “Ik was heel boos. En dat is niet heel gunstig voor als je lekker in je vel wil zitten. En dat is bij het schaatsen juist wel belangrijk.”
Nog in het staartje van de winter zag Kleibeuker in dat ze zichzelf met haar boosheid tegen had gewerkt. “De jongens waren naar het WK en de marathonrijders waren al klaar. Maar ik zou de laatste World Cup rijden en dus trainde ik in mijn eentje in Dronten. Toen dacht ik ineens: ik ben helemaal niet zo slecht.”
De les van afgelopen jaar is om rustig te blijven als er tegenslagen op haar pad komen. “Het is zonde om zoveel energie in iets te steken waar niets aan te doen is, maar ja ik wil graag dat de dingen gaan zoals ik wil.”
In het verwerken van teleurstellingen is Kleibeuker nog onervaren, geeft ze toe. “In zulke zaken tellen de jaren dat je actief als topsporter bent zwaarder dan levensjaren, denk ik. En in het normale leven krijg je zulke momenten niet te verwerken”, legt ze uit.
De overstap naar Clafis was voor Kleibeuker een behoorlijke omslag. Ze zegde haar baan op en werd weer fulltime schaatser. Mogelijk legde ze zich daarom iets te veel druk op. “Vorig jaar dacht ik dat ik geen fouten mocht maken.”
En het was sowieso wennen om in een nieuwe omgeving aan de slag te gaan. “Als je verhuist moet je onbewust een jaar nog wennen, zeggen ze, en bij een nieuwe baan ook. Misschien is dat hier ook het geval”, zegt ze. “Maar dat merk je pas als je op het scherp van de snede bezig bent.”
Deze zomer is haar basis veel stabieler. “Het vertrouwen kwam terug”, legt ze uit. Daarbij wordt ze geholpen door het karakter van haar ploeg. “Ik voelde me goed, ook bij het team. Onbewust creëren we onderling rust.”
Komende winter is Kleibeuker weer volop gemotiveerd om goede resultaten neer te zetten. Ze bekijkt per jaar of ze verder gaat, al durft ze ook verder te kijken. “Natuurlijk ligt mijn ambitie uiteindelijk bij de Spelen, maar om daar te komen wil ik elk jaar een stapje beter worden, want ik ben toch geen jong talent meer dat nog moet groeien.”
Bij de ploeg van coach Jillert Anema is de combinatie van langebaan met marathon een beproefd recept. Tot dit seizoen gold dat eigenlijk alleen voor de heren, maar dit jaar komt de formatie ook met de dames met sterke rijdsters op het ijs.
Niet alleen Kleibeuker komt uit voor A-ware/Fonterra, maar ook haar nieuwe ploeggenote Irene Schouten. “De combinatie werkt bij de mannen, dus waarom niet bij ons?”, stelt ze. “We hebben nu een topteam. Ik heb er echt zin in.”