Kleibeuker was de laatste weken natuurlijk vooral actief tijdens de wereldbekerwedstrijden van de langebaanschaatsers. Ze ging de strijd aan met de wereldtop van de lange afstand. Vervolgens bond ze op het ijs in het Zuid-Duitse Inzell de strijd aan met zichzelf én met de klok. Haar werelduurrecord maakte grote indruk en kan wel eens tot in de lengte der jaren blijven staan.
Maar in Breda bleek de Heerenveense ook gewoon nog steeds op de marathon uit de voeten te kunnen, nog wel in een race waarin eindelijk weer eens alle grote namelijk uit het damespeloton aan de start stonden. ’’Dat is dit seizoen niet zo heel vaak voorgekomen’’, wist Kleibeuker zelf ook.
De aanwezigheid van al die toppers zorgde ook voor een bijzondere wedstrijd. Een tactisch steekspel waarin het ene grote kamp niet wilde onderdoen voor het andere, waarin de rijdsters vooral op het letten waren en vaak niet uit de rug van een ander te krijgen waren. Niettemin leken al die partijen elkaar toch te vinden in een prima kopgroep, met alle grote namen.
Verrassend genoeg ging er een streep door die vluchtpoging. Tot teleurstelling van bij voorbeeld klassementsleidster Ensing. ’’Die groep had weg moeten blijven. Het was een prachtige groep. Maar ja, als zij steeds gaan demarreren, dan gaat het niet lukken’’, zei Ensing, met verwijzing naar de rivalen van A-ware/Fonterra.
Kleibeuker pareerde de kritiek weer handig. ’’Het was een groep met vier rijdsters van het ene team en twee van het andere. Dan moet je een spel spelen. Ik vind dat altijd een leuk spel, geniet ervan. En Irene Schouten (haar ploeggenote, red.) was vandaag ook erg goed. Samen hebben we dat mooi gespeeld.’’
Ensing was minder te spreken. De rijdster van Koopjesdrogisterij.nl maakte al tijdens de wedstrijd wat wanhopige gebaren. ’’Ik begreep het allemaal gewoon niet. Opeens kreeg ik het seintje dat ik het gat naar Ineke Dedden moest dichtrijden. Maar dat doe ik dan gewoon voor A-ware. Dat kan niet de bedoeling zijn.’’ Haar ploeg wilde deze avond eens niet de troefkaart Ensing spelen. ’’Soms moet je wat wisselen, moet je ook een ander de kans gunnen. Vanavond was het de bedoeling dat Francesca Lollobrigida zou winnen. Maar dat kwam er niet uit.’’
Nadat Dedden was ingerekend, ging namelijk Kleibeuker er meteen vandoor, met Walsma en diezelfde Dedden in haar spoor. De bronzen vrouw van de Spelen in Sotsji hield vooral rekening met Walsma. ’’Die kan best wel snel aankomen, wist ik. Daarom moest ze af en toe ook even op kop rijden, een beetje moeier worden.’’
Walsma kwam er in de sprint echter niet aan te pas. Kon ze ook niet meer, verzekerde de rijdster van Cenned. ’’Eigenlijk was ik al heel blij dat ik in het spoor van Kleibeuker kon blijven. Weet je, ze sprint niet, maar rijdt gewoon enorm hard door. Tweede was voor mij al heel mooi.’’
Kleibeuker was zelf al net zo tevreden. Ze stapte op de marathon weer net zo makkelijk in, alsof ze nooit was weggeweest. ’’Al die disciplines, ik vind het gewoon allemaal heel leuk. Wij zijn bij onze ploeg echte liefhebbers. Dan pak je ook alles snel weer op.’’