Opvallend in de Eerste Divisie was de tweede plaats voor Peter Michael, de Nieuw-Zeelander die sinds dit seizoen af en toe een marathon probeert. Hij klopte in de sprint Axel Koopman.
De reactie van Karlo Timmerman nadat hij de pelotonsprint met een straatlengte voorsprong had gewonnen, was veelzeggend. Pas vijftig meter verderop stak hij nog even een vingertje op. Alsof hij zich bijna geneerde voor zijn overmacht. Zo was het niet, stelde Timmerman. ’’Winnen went echt nooit. Maar het wordt soms wel anders. Met de eerste was ik nog echt blij, nu is het gewoon een mooie uitslag.’’
Timmerman kijkt met al zijn ambitie alweer verder dan de wedstrijden in de Eerste Divisie. Sinds hij doorhad dat de eerste tien in het klassement van die afdeling zich plaatsen voor het NK op kunstijs, richt de rijder van Team Stressless daar zijn pijlen op. ’’Ik stond negende, maar na vanavond zal ik vijfde of zesde staan. Mooi, want ik wil daar graag meedoen. Dan kan ik me echt meten.’’
De Groninger durft niets te zeggen over zijn kansen op het hoogste niveau. Het gemak waarmee hij zich beweegt in de Eerste Divisie zegt in dat opzicht niet veel. ’’Daar laat ik me niet meer door leiden. Laatst dacht ik ook dat ik er al weer aardig was. Reed ik in Inzell een drie kilometer, kreeg ik een geweldige draai om de oren. Er moet nog heel wat gebeuren, dat besef ik heel goed. Kijk, sprinten, dat hoeft niemand me te leren. Maar de snelheid, daar moet ik nog aan werken.’’
In Breda stond Timmerman in ieder geval gemotiveerd op het ijs. In Assen merkte hij hoe het hele peloton tegen hem reed. ’’Dat kan ik best nog wel begrijpen, maar het maakte me ook wel een beetje kwaad. Ik nam me daar meteen al voor hier te winnen. Mooi dat het is gelukt.’’
Michael pakte in Breda zijn eerste podiumplaats. ’’Mooi, maar nog geen overwinning’’, bleef hij nuchter. De 25-jarige Nieuw-Zeelander vond Breda een mooie gelegenheid voor zijn tweede optreden in de marathon.
’s Ochtends reed hij nog in Thialf de vijf kilometer, daarna haastte hij zich naar Brabant. ’’Dat maakt het wel een beetje zwaar, maar het is te doen’’, oordeelde hij. Het resultaat leed er nauwelijks onder. ’’Dit was echt een goede race. Ik hou van winnen, maar Karlo Timmerman is gewoon nog te snel. Dat wist ik wel.’’
Michael maakte bovendien een inschattingsfoutje in de finale. Hij koos het verkeerde spoor. ’’Daardoor moest ik me in de laatste ronde weer helemaal terugknokken. Dat viel niet mee.’’
Hij geniet desondanks van het spelletje, al heeft hij nog lang niet alle kneepjes onder de knie. ’’Het is echt moeilijk en ook nog eens hard werken. Honderd ronden, dat houd ik op volle snelheid echt nog niet vol. Maar is wel een perfecte training voor me.’’
En het gaat hem niet eens puur om de ervaring voor de mass start, vertelt hij. ’’Dat speelt wel mee, maar ik wilde altijd al eens marathons rijden. Ik hoor al die verhalen van die andere inliners, die het geweldig vinden en ook nog winnen. Dat wilde ik zelf meemaken. Ik sluit ook niet uit dat ik me in de toekomst echt toeleg op het marathonschaatsen.’’
Shane Dobbin was een aantal jaren geleden de eerste ‘kiwi’ die in het marathonschaatsen een overwinning boekte. Het kan best zijn dat Michael zijn opvolger wordt. ’’Ik ken Shane goed, maar als het aan mij ligt, word ik wel de volgende winnaar.’’
De leiding in het klassement van de Eerste Divisie bleef na de wedstrijd in Breda in handen van Remco Schouten.