Gezellige drukte bij Landhaus Pfeiferhof, het onderkomen van Helmut Winkler. De aimabele Oostenrijker rijdt niet alleen met zijn koets over de Weissensee, maar heeft ook nog een mooie collectie traditionele kleding. En precies daar komen we voor. Crispijn Ariëns, Ingmar Berga, Lisa van der Geest en Ineke Dedden kunnen een lach niet onderdrukken als ze de dirndls en lederhosen klaar zien liggen. Tijd voor een metamorfose!
De rode lijkt gemaakt voor Lisa van der Geest. "De kleuren van mkbasics.nl", grapt de vrouw (24) die vorig jaar een opmerkelijke Alternatieve op haar naam schreef. Nog altijd gaat het vaker over de val van Elma de Vries dan over de zege van Van der Geest. "Begrijp ik wel", zegt ze. "Het was ook spraakmakend. Maar mijn naam staat op het bord, en dat telt voor mij."
De impact van de winst gaat echter verder dan alleen die naam, vervolgt Van der Geest, terwijl ze even flink ingesnoerd wordt. Een dirndl dragen is pijn lijden. "Het is een soort schakelmomentje geweest, waarop ik meer in mezelf ben gaan geloven. Ik wist dat ik kon afzien, maar dit was de next level. Als ik terugkijk, waren januari en februari de maanden van het volwassen worden van de schaats-Lisa, ja. Ik was het talent dat altijd een beetje in de schaduw reed van Mariska Huisman, Janneke Ensing en Francesca Lollobrigida. Ik hoefde niet echt druk op mijn schouders te voelen. Maar vorig jaar moest ik meer zelf doen, zelf een stapje maken. Ik denk dat Iris (Van der Stelt, ploeggenote, red.) en ik dat allebei nodig hadden. Nu denk dat we daar meer bij gedijen dan eronder lijden. Het was de juiste tijd om tot bloei te komen, zeg maar."
Even een blik in de spiegel. Lisa van der Geest lacht. Dit heeft wel wat, geeft ze toe. Weer eens wat anders dan het schaatspak, al zit dat haar dit seizoen als gegoten. Vier zeges boekte ze al. "En hier komen we ook weer om minimaal één zege te boeken. Welke en wie, Merel Bosma, Iris of ik, dat maakt niet uit." Ze zijn de te kloppen ploeg. "Weten we. Lopen we ook niet voor weg. In het verleden waren Iris en ik wel sterk, maar konden we niet sprinten. Nu laten we zien ook nog eens heel snel te zijn. Eigenlijk is het aan de andere ploegen om het ons zwaar te maken. Daardoor ligt de druk aan de ene kant misschien wel bij ons, maar aan de andere kant ook bij de andere meiden."
Aan haar zijde is Ineke Dedden verschenen. De Palet-rijdster stelt lichtblauw en groen tegenover het rood van Van der Geest. "Niet helemaal mijn kleuren", zegt ze lachend. Dedden was vorig jaar de verrassende winnares van het ONK. Vlak voor de finish sprintte ze weg uit een kopgroep van vier en kwam met een paar meter voorsprong over de streep. "We reden vanochtend voor het eerst weer door de finishstraat, dat was wel weer even lekker", zegt Dedden. "Ik denk niet dat het weer zo mooi kan lopen als vorig jaar. Het wordt een andere wedstrijd en het peloton zal mij nu niet meer laten wegrijden."
Met de laatste zege in de KPN Marathon Cup op zak staat Dedden (24) met vertrouwen aan de start. "Zo'n overwinning geeft je meer energie en vertrouwen om op deze wedstrijd ook weer goed te zijn. Als je in de training een snel rondje rijdt, is dat leuk maar je moet het ook in een wedstrijd kunnen én laten zien. De ene keer gaat het beter in de training dan de andere keer. In de marathon kan het altijd anders lopen. Wanneer het goed gaat, geeft het je pas echt vertrouwen."
Ze neemt even plaats voor de spiegel, knoopt geroutineerd vlechtjes in de blonde haren. "Dat maakt het toch even af." Het is alweer haar vijfde jaar op de Weissensee. De ploeg zit altijd in hetzelfde huisje, het voelt een beetje als thuiskomen. Was de winst vorig jaar een eyeopener? "Ik ben twee jaar geleden derde geworden op de Aart Koopmans Memorial. Natuurijs ligt mij op zich wel maar dat ik het ONK kon winnen, wist ik niet. Ik hoop dat ik me dit jaar weer kan laten zien. Het is niet de langste wedstrijd dus het mag wel een beetje pittig worden."
Ondertussen hebben ook de mannen zich omgekleed. Crispijn Ariëns en Ingmar Berga zorgden een jaar geleden voor euforie bij hun team van Okay Fashion & Jeans/Interfarms. En het lijkt erop dat ze daarmee een vuurtje hebben ontstoken, want sindsdien gaat het echt crescendo met de ploeg, die in Nederland ook de laatste twee Cupwedstrijden won. Berga hijst zich in een echte oude lederhose. "Zwaar man, dat ding. Zit ie zo goed om, ja toch?" Nee dus.
Ariëns lacht. Hij heeft een echt oud exemplaar te pakken, in de lange versie. "Sommige lederhosen zijn wel honderd jaar oud", vertelt Winkler. "Die zijn niet kapot te krijgen." Ariëns hijst zich in de bijpassende kousen. "Vorig jaar was natuurlijk waanzinnig", blikt hij terug. "Alleen jammer dat we daarna op waren in Zweden. Dat willen we nu graag anders doen. We zijn hier natuurlijk wel weer goed begonnen met de winst in het criterium. Dat houdt de sfeer er goed in."
En sfeer, daarover hebben ze bij Okay toch al niet te klagen. "Dit is een prima team", stelt Berga, terwijl hij de borststukken over zijn hemd trekt. "We hebben echt heel veel lol met elkaar, en dat heeft ook echt invloed op onze prestaties. Je kunt niet verwachten dat we zo geweldig presteren als vorig jaar, maar we gaan er met z'n allen alles aan doen."
Ariëns zet ondertussen de typische alpenhoed op. En verdomd, het staat hem ook nog. Even later staan de vier kampioenen in de sneeuw, nauwelijks te onderscheiden van echte Oostenrijkers. En als ze even later mogen plaatsnemen op de koets van Winkler voor een ritje naar het meer, is het compleet. "Nog niks gewonnen, maar die rit op de slee hebben we alvast te pakken", grapt Van der Geest.