De junioren-B gingen woensdagavond voortvarend van start in de finale van de aflossing. De mannen reden voorin mee toen de weergoden toesloegen. Door regen werd de wedstrijd stilgelegd en uitgesteld naar de volgende ochtend. Tiemen van der Kolk was een van de Nederlandse aflossingsmannen en hij had er naar eigen zeggen 'echt wel last van'.
“Ik zat voor mijn gevoel in een soort schaakmat”, zegt Van der Kolk. “Ik had niet gewonnen en niet verloren, maar mijn hele lichaam zat vast.” Om half twaalf die avond zat Van der Kolk nog bij de fysio waar zijn benen los werden gemasseerd. “Ik heb die avond geen woord meer gezegd en ik hou normaal niet snel mijn mond”, zegt hij.
“Je laadt je helemaal op”, gaat Van der Kolk verder. “We zouden om zeven uur rijden en het was inmiddels al half tien. Ik was helemaal opgepompt. Bart (Hoolwerf) ging van start en reed meteen als derde, toen ging ik en kwamen we op plaats één en de wissels gingen gelijk goed.” Toen de eerste regendruppels het asfalt raakte was het voor Van der Kolk snel duidelijk wat er in het verschiet lag. “Dit meen je niet, dacht ik, dit meen je niet. Het ging echt goed en dan moet je eruit. Dan zak je helemaal in, het is echt heel apart.”
De mannen hoorde dat ze de volgende ochtend opnieuw aan hun finale moesten beginnen. “Je denkt meteen; vandaag ging het zo goed. Dan zul je net zien dat je morgen valt.” Gelukkig wisten de mannen hetzelfde kunstje nog een keer te herhalen, al voelde de donderdagochtendwedstrijd volgens Van der Kolk wel minder als een échte finale. “In de avond zit je er veel meer in.”
“Het is dan donker met een beetje licht op de baan en dan heb je echt het gevoel dat je in een arena moet je strijden”, lacht Van der Kolk. “Nu voelt het meer of je series rijdt. Het scheelde niet heel veel hoor, met de nummer twee. Maar als ik van tevoren had geweten dat we brons zouden halen had ik ervoor getekend.”
De afvalkoers van Anna van den Bos is voor Van der Kolk een van de hoogtepunten dit EK. “Ik stond echt met kippenvel aan de start voor mijn eigen wedstrijd”, zegt hij. “Zo'n jong meisje in zo'n hectische wedstrijd. Het is heel bijzonder dat zij als kadet bijna op het podium terecht komt. Verder heeft Nederland natuurlijk nog geen goud, dus dat zou ook nog een mooi moment op kunnen leveren.”
Van der Kolk hoopt zich op de weg nog van zijn beste kant te laten zien. “Ik voel me steeds beter en ben nog niet echt moe, ik heb het gevoel dat het op de weg straks nog beter met me gaat.” Na het EK zal hij zich nog richten op de finale van de Europa Cup in België en bezoekt hij nog een aantal wedstrijden in Nederland. “Ik schaats verder niet”, besluit hij. “Dus mijn seizoen is bijna afgelopen.”