Chris Huizinga reed dinsdagavond naar het brons op de afvalkoers. De A-junior spreekt over een mooi opstapje naar de rest van het toernooi, want tevreden is hij nog niet. Een Europese titel is namelijk het doel in Wörgl.
"De afvalkoers ging goed", zegt Huizinga. "Ik had aan het begin heel veel aan mijn teamgenoten en de communicatie met de coach was goed. Het is mentaal gezien fijn dat je een medaille op zak hebt."
Toch had de Groninger op meer gehoopt. Op maar een paar meter achterstand moest hij genoegen nemen met plaats drie. "Ik zat vlakbij de sprint om het goud", zegt hij. "Dan ruik je de overwinning, want je gaat er toch voor als sportman." Naar eigen zeggen mist hij in de strijd vooral ploeggenoten in de finale. "Als je kijkt naar de teams van Italië en Frankrijk weet je dat het zwaar wordt. Zij rijden met drie en twee man naar de finish." Hoop op een gouden plak heeft Huizinga nog altijd. Vooral op de duizend meter en marathon verwacht hij mee te dingen naar de titels. "Op de weg heb ik eigenlijk geen idee" , vervolgt hij. "Normaal ligt het me goed, maar dit jaar is het een gevaarlijk baantje."
Na zijn race mocht de euforie bij Huizinga dan ver te zoeken zijn, maar zijn ouders, aanwezige teamgenoten en goede vrienden dachten daar anders over. "Eerst denk je; tja, het is brons en dat is niet wat ik wil", zegt hij. "Maar dan krijg je het enthousiasme van de anderen te zien en denk je; het is toch wel leuk zo'n medaille. Zij zeggen dan ook: 'Het zit erin, je bent net zo sterk als de rest.'"
Afgelopen winter is Huizinga drie maanden naar Colombia geweest om daar te trainen. "Ik heb daar heel wat stappen gemaakt", zegt hij. Huizinga heeft het dan vooral over de hoeveelheid trainingen en trainingsmethodes. "Je hoort mensen vaak over de Colombianen zeggen: 'Doping dit, doping dat', maar geloof mij, er wordt daar gewoon veel harder getraind dan in Nederland. Bij ons zitten mensen vaak nog met werk en school."
Huizinga lijkt goed op weg om zich na zijn juniorenjaren in het seniorengeweld te mengen. "Toen ik jong was had ik echt voorbeelden", zegt hij. "Bart Swings is natuurlijk een grote held en Pedro Causil bijvoorbeeld. Maar je komt steeds verder richting de top en dan moet je straks gewoon tegen ze rijden."
In de marathon is hij Bart Swings al eens tegengekomen. "Als je achter hem rijdt dan volg je toch zijn techniek een beetje. Ik ben een persoon die snel de techniek van iemand kan afkijken." Over Gary Hekman en Crispijn Ariëns is de junior ook enthousiast. "Die zijn zo sterk", zegt hij. "Maar daar rij ik nu ook marathons tegen. Dan gaat het 'fan zijn' er wel een beetje vanaf en zijn ze gewoon je concurrenten."
Huizinga is al vaker op een EK in actie gekomen en het bijzondere is er voor hem dan ook wel vanaf. "Het is wel altijd weer een lekker gevoel als je hier staat", zegt hij. Het Wereldkampioenschap is zijn magie daarentegen nog niet verloren. "Toen ik daar vorig jaar stond dacht ik echt; wouw. Hier aan de start staan is echt heel bijzonder."
Het WK in november is dan ook het hoogtepunt van zijn seizoen. In Taiwan wil de laatstejaars junior voor de medailles gaan. "Ik ga voor goud", luidt het stellig. Eenmaal terug in Nederland zal Huizinga de schaatsen weer onderbinden. "Dan is het even kijken hoe ik ervoor sta, maar ik denk dat dat wel goed zit." De overstap van de inline-skates naar schaatsen wordt volgens de rijder van iSkates APPM Development Team steeds makkelijker. "Als je voor het eerst switcht is het even lastig, maar dat doe ik nu zonder moeite. Je bindt de schaatsen onder en rijdt weer, zo doen de Mulders dat ook."