Ze was met een goed gevoel wakker geworden op zondag. “Ik had gisteren een wisselende dag maar alles lag nog open. Ik kon nog naar boven kijken, zeker omdat de 1500 meter dit seizoen zo goed ging.”
Op de Olympic Oval ging het echter behoorlijk mis. Joling kwam niet verder dan de zestiende tijd: 1.58,86. “Ik dacht dat het een valse start was, maar dat was het niet. Vervolgens kon ik mijn kop er niet bijhouden. Ik kan het me allemaal niet meer zo goed herinneren, maar ik weet wel dat ik niet alles in mijn slag kon leggen”, legt ze uit. “Ik was niet kapot toen ik over de finish kwam.”
De vijf kilometer ging daarna een stuk beter dan ze verwachtte. “Die was acceptabel na zo’n 1500 meter. Ik heb daar wel een goed gevoel aan overgehouden”, zegt ze. “Ik stond tiende en dacht dat ik niet meer verder omhoog zou kunnen dan plek acht, maar uiteindelijk ben ik zelfs nog zevende”, lacht Joling.
De samenvatting van haar WK-slot was kort. “Het was een emotioneel dagje.”
Ook Linda de Vries hield een dubbel gevoel over aan haar WK. De rijdster van New Balance had haar zinnen op een podiumplaats gezet, maar kwam daar ondanks een paar goede persoonlijke records niet aan. "Dat maakt het een beetje dubbel", geeft ze toe.
"Ik hoopte tot het einde op een derde plek, maar daarvoor was ik niet meer van mezelf afhankelijk. Uiteindelijk bleek Ida Njåtun in de vorm van haar leven en stierf Heather Richardson niet genoeg op de drie kilometer."
Tegelijkertijd was De Vries voor het toernooi nog bevreesd voor de snelle baan van Calgary. "Ik zag er wel wat tegenop om met zoveel snelle meiden, die veel ervaring hebben op banen als deze, te rijden." Met haar tijdens moet ze dus wel tevreden zijn, vindt ze.