Jesper Schmitz’ eerste kennismaking met de World Tour was allesbehalve afwachtend. In de voorrondes van de 1500 meter plaatste hij in het slot een uitstekende inhaalactie, waardoor hij opschoof van plek vier naar één. Met een grote voorsprong won hij zijn heat. Eenzelfde indruk maakte Schmitz ook al tijdens de Nederlandse kwalificatiewedstrijden: hij heeft respect voor de grote namen, maar geen ontzag.
Andersom hebben de kampioenen wel degelijk door dat Schmitz aan het doorbreken is. Jens van ’t Wout keek in de zomer al vol bewondering naar de behendige jongeling op het ijs. Afgelopen weekend volgden de lovende woorden van William Dandjinou. De Canadese rivaal van Van ’t Wout heeft een shorttrackpauze ingelast en verzorgde daarom het commentaar in Montréal. “Dandjinou vertelde dat hij mijn mindset heel goed vond en dat ik sterk reed. Een heel groot compliment om te krijgen van zo’n rijder”, vertelt Schmitz.
Zelf loopt de Drent nog niet naast zijn schoenen, ook al is zijn ontwikkeling snel gegaan. Halverwege de kwalificatiewedstrijden van eind september stond hij net buiten de vereiste top zes. Zijn coach Koen Hakkenberg vertelde dat de World Tour helemaal geen prioriteit had. Schmitz zou zich zelfs bij kwalificatie eerst focussen op het juniorencircuit.
Van die uitspraak kwam Hakkenberg terug, mede op aandringen van Schmitz. Toen de shorttracker tijdens de eerste World Tour zag hoe ‘vet’ het rijden van een hoofdprogramma is, stelde hij zichzelf ten doel om de halve finales van de 1500 meter te halen. Die belofte loste hij in door in Montréal de herkansingen te overleven. Uiteindelijk werd hij vierde in de B-finale en elfde van het gehele veld. Schmitz leerde veel tijdens zijn debuut en pakte de aanwijzingen van coaches Niels Kerstholt en Haralds Silovs snel op.
“Ik ben de afgelopen weken niet bezig geweest met mezelf te bewijzen tegenover de buitenwereld, maar ik heb nu wel de bevestiging dat ik hier thuishoor. Ook in de relays kwam ik goed mee. Als je mij aan het begin van de zomer verteld had dat ik vierde zou worden in de B-finale van de World Tour… Op het moment zelf had ik niet door hoe bijzonder het was.”
De staf en zijn ploeggenoten drukten Schmitz daarom op het hart om vooral te genieten. Ook van het thuisfront kreeg Schmitz mee hoe speciaal het was dat hij op het hoogste niveau reed. “Uiteindelijk heb ik er wel van genoten dat ik aan de start stond en het hele ‘gedoe’ mee mocht maken.”
Amper terug in Nederland kon zijn koffer alweer worden gepakt. Zijn moeder had snel al zijn kleren gewassen, waardoor hij tijd had even bij te komen van alle indrukken. Inmiddels zit hij in Bormio voor de Junior World Cup. “Het was te veel gevraagd om deze week alweer in actie te komen. Nu kan ik de concurrentie even goed bekijken en het tweede weekend zelf knallen.”
Met deze ervaring bij de senioren, is dan een medaille bij de junioren direct het doel? “Ik heb geen prestatiedoel. Natuurlijk zou het leuk zijn om op het podium te eindigen. Maar de beste junioren draaien ook bij de senioren bovenaan mee en hebben al A-finales gehaald.”
